Dagboek van Ons leven in Zweden
Frans Soer, Christina Eckenhuijsen Smit en onze zoon David Soer

gespecialiseerd in afstands healing en reading
spirituele en individuele retraites in Zweden
essentiecoaching met natuurprogramma in Zweden

Voorgeschiedenis

Over ons
Gastenboek
Leuke links
Re-member-your-Self
afstandshealing/reading
The Difference
retraites
essentiecoaching

December 2007

1 december. Hier leven we helemaal in de kersttraditie. Dus we hebben ook de adventkalender hangen (gratis van ICA), met allemaal hokjes (1dec-24dec) die open kunnen. Omdat we precies 24 Kuifjes via Marktplaats hadden binnen gekregen in één van de pakketten (Frans heeft snel de Kuifjes eruit gehaald, zodat David die niet zou zien) besloten we dat David elke dag na het openen van een vakje een Kuifje zou krijgen. Dus die kan voorlopig weer voort. Hij heeft ook helemaal geen behoefte aan t.v.

Vandaag zijn Frans en ik druk bezig gegaan om dit gedeelte van onze site aan te passen. Ik had de foto's gisteren al ingevoegd, maar nu moeten we bezig om alle links in te voegen en aan te passen. Een heel karwei, waar je goed je hoofd bij moet houden. Om 13.00 uur moeten we in Harmånger bij Haidar zijn, dus erg veel tijd hebben we niet. Om 12.00 uur gaat de telefoon. Haidar vraagt of we nog wel komen. Of we misschien om 14.00 uur willen komen, want hij gaat nu beginnen met het eten klaar maken. Het komt ons prima uit, want dan kunnen we nog even doorwerken. Als we bij hem zijn horen wij dat hij een heleboel mensen van SFI heeft afgebeld om ons vaste telefoonnummer te krijgen, omdat hij alleen ons mobile nummer had en wij dit vrijwel altijd af hebben staan (i.v.m. straling). Zijn buurvrouw heeft hem geholpen om uiteindelijk ons nummer via internet te vinden. Hij wist namelijk niet zeker of we zouden komen. We hadden hem namelijk niet meer bij SFI getroffen en hadden ook niet meer gebeld. Door alles was hij zo lang bezig geweest, dat hij niet op tijd met het eten kon beginnen. Zijn buurvrouw en een andere buurvrouw kwamen ook en hij had heerlijk gekookt. We hebben heel gezellig met z'n zessen zitten eten en natuurlijk Zweeds gepraat. Eén van de vrouwen zit op line dancing en haar zoon geeft les en dat alles in Bergsjö. Aangezien ik in Friesland ook op line dancing heb gezeten, was ik wel nieuwsgierig. Morgen zijn ze ook bezig, dus wellicht dat ik even ga kijken. Terwijl we bij Haidar zijn belt Tommy, de man van Thip. Voor de verandering heeft Frans de mobiel aanstaan. Tommy meldt dat de man die voor een kachelaansluiting zou komen, nu bij hem is en langs kan komen. Maar helaas kan dat dus nu niet omdat we niet thuis zijn. Hij zal het morgen opnieuw proberen.

Om een uur of 19.00 uur gaan we weg. Het regent en alle sneeuw is een papboel. Meer richting Bergsjö wordt het sneeuw en op de weg richting ons huis is het glibberen, er ligt erg veel sneeuw. Later begint het ook hier te regenen. De temperatuur stijgt.

Frans heeft 's avonds laat nog aan de website zitten werken, zodat wij hopelijk morgen het nieuwe uiterlijk ervan kunnen overzetten naar internet.

2 december. Frans heeft gisteravond nog een berichtje in ons gastenboek gelezen. Erg leuk, dat er in geschreven is. Het is van een Nederlandse die hier in de 'buurt' woont en die ons achterhaald had via het artikeltje in de krant. Rond 12.00 uur belt Barbo Holmsten, of ze om ongeveer 14.00 uur kunnen langskomen met de Nederlandse familie, die hier nu op bezoek is.

13.10 Ja het werkt!!!! Het 'Ons leven in Zweden' verhaal is nu in de vorm zoals we die wilden en staat op internet.

Om 14.00 uur komen de Nederlanders samen met Barbro. Tot grote verrassing hebben ze een zoon in de leeftijd van David en een iets jongere dochter. Nadat het ijs tussen de kinderen gebroken is, hebben ze het buiten weer opgezocht in de vorm van sneeuw, wat tegenwoordig voor Nederlandse kinderen helemaal een feest is. Intussen hebben wij aan de ouders het één en ander kunnen vertellen en hun vragen kunnen beantwoorden. Morgen zullen ze langs de school van David gaan om een kijkje te nemen. David vond het wel een verademing om weer eens even met een jongen van zijn eigen leeftijd Nederlands te kunnen spreken.

Gelukkig belt Thip over de voetbaltraining, want de tijd is omgevlogen, anders waren we het helemaal vergeten. David en Takk moeten er om 17.00 uur zijn. Onze gasten gaan ook net weg. Het is nogal glibberig want de sneeuw op de wegen is aan het smelten door de regen. Een beetje vieze boel allemaal. Er wordt erg weinig aan het ruimen van de weg gedaan, vinden wij.

3 december. Vanmorgen heeft David meegeholpen een rondleiding te geven aan de Nederlandse jongen en meisje en hun ouders in de school. Toen de klassen bij ons vanmorgen werden opgesplitst, moesten wij in groep 2 blijven, terwijl wij inmiddels in groep 3 zitten. We dachten: zijn we nu teruggezet, wat is er aan de hand. Dus maar even gevraagd. Ze waren even vergeten aan ons te vertellen, dat wij de 3e C-proef nu kregen, samen met groep 2 die hun B-proef kregen. Er waren vier verschillende onderwerpen, waarover we verder zelf moesten schrijven. We zijn benieuwd naar de uitslag.

Het regent hier en is boven nul. Alles wordt erg papperig, maar de sneeuw ligt er nog wel.

Je ziet nu overal de verlichte 'muizetrappetjes' voor de ramen staan. Het is een erg gezellig gezicht en ook wel nodig, vanwege het vroege donker. Ook in de tuinen is verlichting aangebracht. Frans en David zijn ook bezig geweest om buiten lichtjes in één van de bomen te hangen, maar het was al donker en regende, dus het lukte niet zo erg. Morgen gaan ze het weer proberen, als het nog licht is en hopelijk droog. Ook de kerstversiering zijn we al een beetje aan het aanbrengen.

4 december. Het heeft stevig gevroren, dus al het papperige is keihard en het is glad. Wij horen op school dat we ook weer geslaagd zijn voor de derde C-proef. Voordat we naar huis gaan halen we eerst ons 4e pakket op. Hierin zitten alle Snelle Jelles en nog wat verrassingen. Als we thuiskomen staat daar ook weer een verrassing, namelijk een doos met heerlijke koek met daarop een Nederlandse tekst van Sint. Eerst weten we niet wie dat kan zijn, maar dan zien we dat de doos van Ersk-Matsgården is, dus weten we dat het Boerje moet zijn. We hebben hem 's avonds gebeld en hartelijk bedankt. Nadat we David uit school halen, moeten we drie kwartier later weer terug om hem naar de muziekles te brengen. Intussen halen Frans en ik een aantal tegels van de oprit eruit, omdat ze door de auto en de vorst in het zand, helemaal omhoog zijn gekomen. Zand bikken en grind erbij en nu kunnen we er tenminste weer met de auto staan. Ook gaan we verder met het ophangen van lampjes buiten. Na de muziekles gaan we op verjaarsvisite bij ons buurmeisje (nu 8 jaar). Wij hebben weer prima Zweeds kunnen praten; alleen de buurvrouw ging op z'n Bergsjömors praten, het plaatselijke dialect, en daar kon ik in ieder geval nauwelijks iets van verstaan, hetgeen ik ook gezegd heb. Gelukkig spraken haar moeder en vriend van moeder heel duidelijk.

5 december. We gaan vandaag niet naar school, omdat ik naar de dokter wil voor controle. Hier is het systeem, dat je moet bellen, met een computer, dan wordt je later teruggebeld. Ik heb dus de hele tijd zitten wachten, maar ben nooit teruggebeld. Intussen was ik maar begonnen met het voorbereiden van mijn spreekbeurt voor de klas. Het laatste onderdeel voor de C-proef. Ik ga dat morgenochtend doe.

Vandaag sneeuwt het overigens heerlijk, zowat voor het eerst, hele dikke vlokken, omdat het nu rond het vriespunt is. Meestal hebben we kleine vlokjes, omdat het kouder is.

We hebben David beloofd vanmiddag de op zaterdag begonnen Monopoly af te maken. Ondertussen snoepen we wat van de gekregen zaken ter ere van Sinterklaas en David krijgt het present wat Oom Jan Arend en Tante Ria voor hem opgestuurd hebben. Een leuk boek over Sinterklaas, zodat hij die toch niet zal vergeten.

6 december. Vanmorgen mijn laatste onderdeel voor de C-proef, de spreekbeurt voor de grote klas. Ik had mijn geboortejaar als uitgangspunt genomen en heb verteld over de Watersnoodramp in Zeeland en Zuid-Holland, de Deltawerken, de Afsluitdijk en de vroegere Zuiderzee, aanleggen van Flevoland, Nederland waterland, Willem-Alexander en watermanagement en Nederland klein en gastvrij, ook voor vluchtelingen. Het was leuk om te doen, ik had er via internet kaarten bij om het aan te wijzen, dus dat verteld makkelijk. Ook wat vergelijkende gegevens over bevolkingsdichtheid op het bord geschreven. Er werden tussendoor en na afloop vragen gesteld, hetgeen aangaf dat de mensen goed geluisterd hadden. Het gaat mij niet om het papiertje van het behaalde C-niveau, maar wel om de vaardigheid en dat is toch het gebruik van alledag en daar hebben we echt nog wel wat praktijkervaring voor nodig. Toch was ik wel blij, dat ook deze mijlpaal weer gehaald was. Het volgende niveau wordt vooral aandacht besteed aan de grammatica. Volgende week gaat Frans zijn spreekbeurt houden over de invloed van de maan op ons leven.

Na thuiskomst hebben we eindelijk weer eens heerlijk gewandeld. We hebben net even kunnen genieten van wat zonnestralen, want daarna werd het al gauw weer bewolkt en donkerder. Het was overal glad, omdat het dooit en de sneeuw nu dus als ijs op de wegen ligt. Er werd wel druk met zand gestrooid. Pekel wordt hier niet gebruikt, daardoor blijft alles liggen, en is het hotsebotsend rijden over de plakaten ijs/sneeuw die op de weg liggen. Je went eraan hoor!

Frans en ik hebben samen het huis nog meer in het licht gezet, nl. een grote lichtslinger aan de voorgevel opgehangen. Later hebben David en ik alvast onze nepkerstboom uit de doos gehaald en in elkaar gezet en een plaatsje gegeven. David vertelde dat zijn juf had gezegd dat dat eigenlijk pas op 23 december mag. Ik zei, dat dat meer uit praktische overwegingen is ontstaan, omdat vroeger alleen echte kerstbomen werden gebruikt en die, als je ze nu al opzet, tegen de Kerst helemaal kaal zijn. Ook voor Nederlandse begrippen is het nog wat vroeg om de boom op te zetten, maar wij vinden het nu eenmaal erg gezellig.

7 december. Nadat we David naar school gebracht hadden, zijn we even bij SFI langsgegaan om af te spreken met één van onze medeleerlingen, die gaat verhuizen. Wij zouden hem een paar verhuisdozen brengen. Dat doen we dan op de terugweg uit Hudiksvall. Daarna gaan we naar onze kontaktpersoon van de gemeente, om te vragen of ze wat meer informatie kan geven over de flat die de Nederlanders die geïnteresseerd zijn om hier te komen wonen, kunnen huren. Ze zal er foto's van laten maken en de plattegrond, waar Frans om gevraagd had, opvragen en alles per mail naar hen toesturen. Wij gaan er zelf ook even een kijkje nemen. Het is een mooie startlokatie, zeker voor Nederlandse begrippen.

Als we weer thuis zijn en even koffie (caffeïnevrij) drinken, zien we tot driemaal toe een Vlaamse gaai aan één van onze vetbollen peuzelen. Later komt er ook nog een groene specht. Helaas kunnen we er geen goede foto van maken.

Het weer is hier op het ogenblik erg on-Zweeds. Grijs en druilerig en alle sneeuw smelt. Als we David om 14.15 uur uit school hebben gehaald rijden we meteen door naar Hudiksvall en zien daar al bijna geen sneeuw meer liggen. Het is echt ongelooflijk na bijna een maand in een witte wereld geleefd te hebben, is hier nu ineens alles weer groen. Op de terugweg gaan we naar Harmånger, om de verhuisdozen langs te brengen, maar blijven hangen tot een uur of 20.30 uur en moeten dan nog eten als we thuiskomen.

8 december. Het weer is nog steeds druilerig. Met een voorbijkomende buurvrouw hebben we het er al, als grapje, over om maar naar Lapland te verhuizen. We brengen toch maar de kerstverlichting aan de garage aan. Binnen tuigen David en ik de kerstboom verder op en maken ons verlichte sneeuwdorpje. Buiten ligt overigens nog best wat sneeuw. 's Avonds belt David met één van zijn vrienden in Nederland en kijken we later, via internet, een oude 'Sterren dansen op het ijs'. Je moet toch een beetje bijblijven!

9 december. Om 10.00 uur zien we de zon boven de berg uitkomen, dus dat wordt wandelen voordat het weer donker is. We gaan naar Lång Nässet. We vangen heerlijk de zonnestralen. Frans en David leven zich uit op het losprikken van ijsschotsen, die dan door de rivier verder worden meegenomen.

Ik maak intussen wat foto's en geniet van de zonnestralen. Op de terugweg komen we Takk, op z'n quad tegen, met z'n broertje achterop. Vandaag maken we de Zweedse kerstkaarten verder in orde en 's avonds de kerstkaarten die we per e-mail naar Nederland verzenden. David heeft om 17.00 uur weer z'n voetbaltraining. Ze spelen nu echter een spelletje binnen hockey oftewel bandy.

10 december. Vandaag is het eerst weer druilerig. Op school krijgen wij een uitgebreid verhaal over Alfred Nobel, omdat vandaag de officiële uitreiking is van de Nobel-prijs, in Stockholm, door de koning. We gaan vrij vroeg weer uit school weg, omdat een aantal uit onze groep de D-proef maken. Wij hadden ook al graag meegedaan, om uit te proberen of we er al klaar voor zijn, maar we hadden dat niet tijdig gemeld, dus dat komt later wel. Daarom zijn we maar verder gegaan met het rondbrengen van onze Zweedse kerstkaarten. Allemaal leuke en verraste reakties.

David komt moe uit school. Zijn speciale juf Lizzie is vandaag thuis, omdat haar zoontje ziek is, dus moesten ze in de gewone klas zitten, maar deden niet mee met het gewone programma en hadden tweeëneen half uur zitten rekenen. Nou vind David rekenen juist heel erg leuk, maar dit was hem toch wat te veel. Hij dook dan ook maar meteen in een Kuifje toen hij thuiskwam.

Het blijft ons verbazen hoe vroeg het donker is. Op zo'n dag als vandaag, bewolkt en grijs, begon het om 15.15 al schemerig te worden en om 16.00 uur was het donker. Lopend in het donker en terwijl het sneeuwt brengen we de kerstkaarten hier in de 'buurt' rond. We hebben lichtgevende hesjes aan, zoals iedereen hier, anders is het echt te gevaarlijk. We gaan ook naar het huis van een Zweeds vriendje van David, een buurtschapje op ongeveer 10 minuten lopen. Ze waren op vakantie naar Thailand en tot onze verrassing net terug. Als we eenmaal thuis zijn, blijft het doorsneeuwen, dus wie weet ligt er morgen weer het één en ander. We hebben de sneeuwschuiver maar weer voor de dag gehaald.

11 december. Het heeft vanacht gesneeuwd, niet veel, maar er ligt toch weer een mooi wit dekje. David gaat uiteraard weer gewoon naar school. Hij heeft vandaag een vervangende juf en ze spelen memory en maken kaarsen voor het Lucia feest. Het wordt elk uur een graad kouder en ook helderder. Frans en ik gaan, in overleg met onze vaste juf van dit moment, vandaag niet naar school, omdat zij er ook niet is. Frans heeft z'n tijd hard nodig om zijn spreekbeurt voor te bereiden en ik zou grammatica gaan doen, er zijn echter toch weer zoveel andere klusjes, dat ik daar dus helemaal niet aan toe kom. Het plaatselijke installatiebedrijf komt op ons verzoek langs om te checken of we geen lekstroom hebben. Het blijkt in orde, dus de schokken, die we af en toe krijgen, bij het aanpakken van de aanrecht, zijn puur van de droogte en daardoor statische elektriciteit.

ons huis in de verte tijdens de wandeling

ons huis in de zon met caravan en garageWe lopen ook nog even ons vaste rondje en ik heb nog steeds niet de goede wanten, dus voor de zoveelste keer ijskoude of liever gezegd, bevroren vingers en dan is het vasthouden van de poles niet meer zo leuk. Het is al behoorlijk koud, vooral in de schaduw. Desondanks maak ik onderweg nog weer wat foto's van de besneeuwde natuur. Ons huis zien we van een afstand nog steeds in de zon liggen. Dat is wel prettig, zeker nu de zon maar zo kort boven de berg uitkomt. De avondlucht is weer schitterend, zachtroze en oranje en lichtblauw. Tegen de avond is het al - 7°C met een prachtige flonkerende sterrenhemel. David laat via internet zien, dat zijn aan de kerstman ingestuurde tekening op een pagina van de krant staat, met een commentaar van de kerstman erbij.

15.15 uur en het licht neemt langzaam af12 december. Om 7.30 uur is het -14°C en superhelder. Dus wat we gisteravond in het westen zagen, zien we nu bij het ontbijt in het oosten; een schitterend gekleurde lucht. Vandaag heeft Frans zijn spreekbeurt voor het C 'betyg'. Het gaat allemaal goed. Er werden veel vragen gesteld en het hield ook na afloop de mensen nog aardig bezig. Daarna zijn we maar meteen doorgegaan voor de D-proef. Het was een pittige luistertest, maar ik denk dat het wel gelukt is. Morgen horen we het. De D-proef bestaat uit 5 onderdelen, morgen doen we een tekstverklaring, we moeten nog een luistertest inhalen, dan moeten we nog een samenvatting van een boek(je) maken, nog iets met vragen en dan nog een gesprek met iemand, die niet voor SFI werkt. Vanmiddag hebben we, voordat we David uit school gingen halen, nog even een rondje in de zon gewandeld. Dat kon nog net. David gaat vanuit school bij Takk spelen en we halen hem rond 17.45 lopend weer op. Het is dan uiteraard helemaal donker, maar door de sneeuw, kun je alles toch nog redelijk goed zien. We gaan over de stuw en horen het water onder ons voortrazen, spannend. David heeft bij Takk heel veel rijst gegeten, omdat hij die zo lekker vond. En thuis aten we ook weer rijst, maar dan zilvervliesrijst. Vindt hij toch iets minder, maar is wel gezonder. Het blijft nog lekker koud, - 15°C.

13 december. Vandaag wordt St. Lucia gevierd, het feest van het licht. David moet om 8.30 bij school zijn omdat de hele school naar de kerk gaat om dit te vieren. Wij hebben bij Komvux/SFI ook Lucia feest om 9.30, maar we willen toch eerst mee naar de kerk, zeker omdat dit voor ons de eerste keer is. Thip gaat met ons mee. Wij zijn extra warm aangekleed, want het is nog steeds - 14°C en we verwachten een koude kerk, maar die is heerlijk warm. Frans, Thip en ik vinden het een mooie, ingetogen ceremonie, waarbij vooral veel gezongen wordt door het koor van jeugdigen en ook enkele jonge solistes, begeleid door gitaar. David zegt, als hij weer uit school komt, dat hij het saai vond.

Als wij om 9.45 uur bij SFI aankomen is het Luciafeest daar al weer voorbij en blijken wij een superlange pauze te hebben die wij met ons huidige klasje invullen, door met één van onze leraren te praten; er komt van alles voorbij aan onderwerpen en het is erg leuk en leerzaam. Daarna zullen we met z'n vijven een leesproef voor D-niveau hebben. Frans en ik denken wel dat we dat goed hebben gemaakt. Als we allemaal klaar zijn krijgen we de uitslag van de luistertest van gisteren en daar heb ik ruim voldoende voor en Frans net één punt te weinig, maar de test kan los nog een keer over worden gedaan.

Eén van onze leraren was vorige week gevallen op haar knie en ze liep zo moeilijk, dat ik haar vandaag een healing had beloofd. Nadat ik thuis gegeten heb ga ik terug naar school om de beloofde healing te doen. Als ik terugrijd zie ik weer zulke mooie luchten, die ik slechts bij benadering op de foto krijg. David heeft vandaag een heel knutselprogramma en komt uit school met een verzameling zelfgemaakte spullen, zoals kerstkaarten voor ieder van ons, kerstversiering, een potje voor een waxinelichtje en een kettinkje voor een mobieltje, dat hij (nog) niet heeft.

Ook vananvond is het nog steeds - 14°C.

14 december. Vandaag is het iets minder koud, maar nog steeds superhelder en zonnig. Op de tijd dat de zon het hoogst staat hebben we voor de tweede keer eens een ander ommetje gelopen, waarbij we optimaal de zonneschijn kunnen benutten. Takk komt 's middags meteen mee uit school en blijft eten. We laten hem kennismaken met het oer-hollandse spel 'sjoelen'. We brengen hem weer gezamenlijk, lopend weg. Op de terugweg zien we vele vallende sterren en David en ik blijven nog een tijdje voor het huis staan kijken en praten over de ongelooflijke grootsheid van alles. Het is heerlijk, die tintelende frisse kou aan je gezicht te voelen en die frisse lucht in te ademen, vooral als je het verder lekker warm hebt.

15 december. Het is weer tijd voor ons wekelijkse bezoek aan Hudiksvall. Een heldere lucht met zon en - 10°C. Op de terugweg, om 14.30 uur, begint de zon alweer te zakken, hetgeen weer onbeschrijflijk mooie luchten geeft, zowel voor ons een paarsig roze en lichtblauw als achter ons oranje/roze tegen een lichtblauwe lucht met bomen die wit zijn van rijp en sneeuw, als kant werkjes.

Als we ons regelmatige rondje Nederlands jeugdjournaal doen, horen we dat er vlakbij onze vroegere woonplaats Zaltbommel een legerhelicopter tegen een elektriciteitsmast is aangevlogen, waardoor 50.000 huishoudens zonder stroom zitten. Daardoor zien we ook nog even een opname van de Sint-Maarten en horen we de zachte 'g' van de kinderen die geïntervieuwd worden, leuk! Hier komt zo'n stroomstoring vaker voor, vanwege bovengrondse kabels waar b.v. een boom overheen valt. We willen dus maar een keer een kleine generator aanschaffen, om te zorgen dat de verwarming en waterpomp blijven draaien. Gelukkig hebben we wel onze Zibro Kamin en petroleumkachel uit Nederland meegenomen.

Het is 21.30 uur en we zijn net terug van een wandelingetje. Heerlijk tintelende wangen en kin en verschrikkelijk rijk met zoveel diamanten om ons heen, zowel op de aarde als in de lucht (de flonkerende sneeuwkristallen en de fonkelende sterren). Nu nog even de sterren op het ijs bekijken via internet met een ijsje als toetje.

16 december. Om 9.30 uur heb ik ineens het idee om vandaag maar eens te gaan skiën. We moeten nog ontbijten, de bedden afhalen en nog een paar wassen draaien en Frans en David skiën niet, dus er moet eerst toch nog wat overwogen worden. David vind het echter wel leuk om mij te zien skiën en wie weet dat hij het dan toch ook weer een keer gaat doen. Ik kijk eerst nog maar even op de site van ons dichtsbijzijnde (25km) skigebied om prijzen van liftpas en huren van ski's te zien en de liften. De halve dag kaarten en huurprijzen gaan in om 12.30 uur. Het is weer een schitterende rit door het bekende witte wonderland van ansichten en films en naarmate we dichter bij Hassela komen ligt er nog meer sneeuw. Echter als wij het begin van de pistes naderen bekruipt mij het gevoel dat wat ik op de site gezien had toch klopte, namelijk dat de liften niet draaien. Ze waren druk bezig met sneeuwkanonnen en er lagen enorme hopen sneeuw, die waarschijnlijk nog met pistebulies over de piste uitgespreid moeten worden. Hoewel het landschap verder onder een dikke laag sneeuw bedekt was, waren de pistes blijkbaar toch onvoldoende besneeuwd. Gelukkig hadden we twee sleetjes meegenomen en hebben we daarmee ook enorme pret gehad en vervolgens nog een stuk gewandeld. De terugweg was weer hetzelfde genot wat kleurschakeringen betreft, als de voorgaande dagen. De luchtfoto heeft Frans deze keer met tegenlichtinstelling genomen om de kleuren beter te laten uitkomen, de rest wordt dan helaas weer te donker.

16 december. Om 9.30 uur heb ik ineens het idee om vandaag maar eens te gaan skiën. We moeten nog ontbijten, de bedden afhalen en nog een paar wassen draaien en Frans en David skiën niet, dus er moet eerst toch nog wat overwogen worden. David vind het echter wel leuk om mij te zien skiën en wie weet dat hij het dan toch ook weer een keer gaat doen. Ik kijk eerst nog maar even op de site van ons dichtsbijzijnde (25km) skigebied om prijzen van liftpas en huren van ski's te zien en de liften. De halve dag kaarten en huurprijzen gaan in om 12.30 uur. Het is weer een schitterende rit door het bekende witte wonderland van ansichten en films en naarmate we dichter bij Hassela komen ligt er nog meer sneeuw. Echter als wij het begin van de pistes naderen bekruipt mij het gevoel dat wat ik op de site gezien had toch klopte, namelijk dat de liften niet draaien. Ze waren druk bezig met sneeuwkanonnen en er lagen enorme hopen sneeuw, die waarschijnlijk nog met pistebulies over de piste uitgespreid moeten worden. Hoewel het landschap verder onder een dikke laag sneeuw bedekt was, waren de pistes blijkbaar toch onvoldoende besneeuwd. Gelukkig hadden we twee sleetjes meegenomen en hebben we daarmee ook enorme pret gehad en vervolgens nog een stuk gewandeld. De terugweg was weer hetzelfde genot wat kleurschakeringen betreft, als de voorgaande dagen. De luchtfoto heeft Frans deze keer met tegenlichtinstelling genomen om de kleuren beter te laten uitkomen, de rest wordt dan helaas weer te donker.

17 december. Het is vandaag een stuk minder koud en die tien graden verschil is goed te merken. We vinden het nu zelfs warm, hoewel het nog - 5° C is. Zo zie je maar hoe snel je er aan went. Wij hebben vandaag weer een test, een gesprek met de rector. Frans samen met een andere (Thaise) klasgenote en daarna mag ik met Thip, de moeder van Takk. We hebben ieder apart een gesprek met de rector, waarbij we zelf moeten vertellen en hij luistert en we moeten een discussie voeren met z'n tweeën, waarbij ook de rector alleen maar luistert. Morgen is dan voor de anderen de laatste test, wij moeten er nog 1 inhalen.

's Middags gaat David bij Takk spelen en gaan we nog even verder met het praktizeren van het Zweeds met Thip. Dus we hadden wel weer even genoeg Zweeds gedaan voor vandaag. David verzucht tijdens het eten, dat hij wel weer eens even gewoon Nederlands met z'n vriendjes in Friesland zou willen spreken. Toch zegt hij later dat het Zweeds hem steeds makkelijker af gaat en dat hij het makkelijker vind dan het Fries.

We kregen gisteren een mailtje uit Friesland waarin geschreven werd dat er binnenkort weer geschaatst kan worden. We hebben onze hielen nog niet gelicht of het wordt kouder! Kwamen we naar Friesland 4 jaar geleden om te kunnen schaatsen, lag er geen natuurijs, zijn we hier om te kunnen skiën, ligt er niet voldoende sneeuw! Grapje!!! David en Frans zijn nogal 'weer' freaks, dus kijken regelmatig op de weerkaartjes. Vandaag zag David dat het in Nederland -5°C zou zijn, hetzelfde dus als hier, maar dat het in Kiruna, boven de poolcirkel + 5°C is. Dat is toch wel heel raar.

18 december. Het is hier nu - 1°C en het lijkt wel voorjaar met het zonnetje erbij. Het dooit ook lichtelijk. Bij David's school is sinds vorige week een mooie ijshockeybaan. David heeft ook weer reuze zin in schaatsen. Hij vond het zo lekker op de noren, waar hij in de ijshal in Leeuwarden op schaatste en dat is hier niet mogelijk, dus hij moet het waarschijnlijk toch op ijshockeyschaatsen gaan doen. Na de Kerstvakantie krijgt David met zijn klas schaatsles, tijdens de gymnastieklessen en er wordt navraag gedaan of we dan misschien schaatsen kunnen huren. Hij is vandaag twee keer gevraagd, door verschillende jongens, om mee te gaan schaatsen, maar ja dan moet hij toch eerst schaatsen hebben. Misschien kunnen we wel ergens ijshockeyschaatsen lenen, zodat hij het eens kan uitproberen.

Wij doen de twee laatste testen voor het D-betyg en we horen dat we voor de test van gisteren geslaagd zijn. Om echter een getuigschrift te krijgen moeten we ook nog een kort verslag van een boekje maken. Frans heeft dat al af. Ik had het iets te kort gedaan, dus heb nog wat te doen.

We hebben na afloop van David's school nog even een gesprekje met zijn speciale juf over de voortgang, omdat wij toch niet willen dat hij nu nog verder veel tijd verliest. Na de Kerstvakantie gaat hij, zoals eerder al afgesproken meer meedraaien in de gewone klas, zodat hij ook de gebruikelijke lesstof krijgt. Het is een beetje ongelukkige tijd voor de gewone klas geweest, omdat hun vaste juf alsmaar weer ziek werd en er dan een vervangende juf moest komen, die overigens wel heel goed is. Daardoor was het instromen voor David in de gewone groep niet zo gemakkelijk, ook omdat er nogal wat leerlingen in die groep zitten, die extra aandacht nodig hebben. We krijgen te horen dat ze wel heel verbaasd zijn over de snelle vorderingen die hij gemaakt heeft in zo'n korte tijd en dat hij zelfs de juf dingen in het Zweeds verteld, die zij zelf niet weet. Ja, het Nederlandse onderwijs is zo gek nog niet en de lat ligt in Nederland heel wat hoger. Maar, het is hier wel relaxed en het gaat er vooral om dat de kinderen zich gelukkig voelen, daar is heel veel ruimte voor.

David heeft alweer de laatste tubales voor de vakantie en hij vind de lessen leuk en doet ook goed zijn best, zelfs regelmatig oefenen.

19 december (woensdag) Christine heeft even vrij af voor het logboek....... Vanmorgen was het nog -5 op de buitentermometer, en vanavond is het boven nul met wind en bewolking. De zonsondergang was weer mooier dan gisteren, met prachtig roze licht op allerlei wolkjes.De (licht)dag is dan wel wat kort, maar hij wordt opgerekt door een langdurig begin en eind. .......Vandaag een gedenkwaardige dag: we zijn allebei "taalvaardig" verklaard. We hebben alle taalproeven met succes doorstaan, en het tekortpunt van Frans bij de luistertest (wat is de symboliek?) is gecompenseerd door andere positieve resultaten. We zijn toch wel trots, want in amper vier (les)maanden kunnen we ons vanaf "niets" al behoorlijk redden in het lezen, schrijven, luisteren en praten van/in het Zweeds. Morgen praten we op school over een vervolgcursus want we willen ons Zweeds wel op een hoger peil brengen.Vlak voor deze uitslag kreeg ik een reporter van radio Gävleborg aan de telefoon. Hij sprak ongeveer net zo onduidelijk als de personen in de luistertest, alleen hoorde daar een richtvraag bij, dus dat biedt dan nog wat houvast. Uiteindelijk bleek dat hij refereerde aan een interview dat zijn collega had met Christine in maart, toen we net weer terug in Nederland waren. Hij wilde vanwege Jul (Kerst) graag een Nederländska familje op de radio. Omdat de puf op dat moment ontbrak (we worden al aardig Zweeds, soms "orken" we het even niet) heb ik hem maar doorverwezen en als alternatief uitstel aangeboden. .....Van onze Thaise klasgenote Kan kregen we zomaar een Jul-presentje (bonbons, hmmm), heel lief. ......Behalve Christine is ook David vandaag wat in de lappenmand. De vakantie staat voor de deur en de spanning begint te breken. We hebben een stevig halfjaar achter de rug en dan mag er wel eens even uitgeblazen worden. Christine's hoge bloeddruk en de gewenste behandeling daarvan baart ons wat zorgen en daarom werd advies gevraagd in Nederland. Gelukkig hebben we daar nog een "ingang". Nu kunnen we weer even ontspannen verder.

20 december (donderdag) Vandaag laatste schooldag, zowel voor David als voor Christine en Frans. 's Morgens op SFI praten over voortgang met Zweeds in januari. Met hele groep in de filmzaal optreden (kerstliedjes) voor alle andere Komvux-ers (personeel, andere cursisten), en diploma uitreiking aan enkele medecursisten. Wij krijgen ons diploma thuisgestuurd, het ging te snel.....In ons groepje zijn ook de anderen geslaagd.

21 december-31 december-7 januari Vakantietijd (we beginnen pas weer 8 (David) en 9(Christine en Frans) januari). Uitslapen, bezoekjes bij ons en bij anderen, een keer schaatsen op de ijshockeybaan, veel wandelen in de sneeuw met onze antiglij-ijzers en nordicsticks, winkelen, lekker in huis aanoetelen, Kuifje lezen, tv kijken zowel via pc (Nederland) als gewone tv (Zweeds, nog steeds lastig), dvd's kijken, oliebollen bakken (te weinig gist, maar toch lekker, allemaal op), kerstpost lezen en berichtjes sturen, rustige jaarwisseling met enig vuurwerk rond die tijd maar verder stil. Kortom, we verwennen onszelf, genieten van de sfeer in huis en buiten, en hebben het toch nog druk. Van de voorgenomen werkzaamheden is nog niet veel gekomen. Zweedse invloed? Dagboek bijhouden zit er dus ook niet in....Maar zaterdag zijn we in Sundsvall geweest om bij Fyndlagret (2de hands spullen) onze ski- en langlaufzaken te kopen. Beetje op de gok en de eigen (Christine) ervaring, want advies was er niet direct bij. Toch goed geslaagd: slalom-skis voor Christine en David, inclusief schoenen, langlauf-skis voor alle drie, en bijbehorende schoenen voor C en D (maat F was op), stokken, en een helm voor D. Vandaag e.e.a. gekeurd bij een plaatselijke deskundige/reparateur die het vrijwel allemaal goed vond. Deze pret kan dus nu beginnen. C en D oefenden vanmiddag al lauglauf in de tuin, het viel niet mee (lastig parcours) maar het begin is er. Ook maakten we gisteren kennis met de "spark", een hier veel gebruikte slee met lange ijzers en hoge greep, heel handig bij al die sneeuw om toch snel vooruit te komen. We mochten hem lenen van onze gastheer en-vrouw bij wie we een bezoekje brachten (juf van school). Nu maar voorbereiden voor morgen, want dan loopt de wekker weer af....