Dagboek van Ons leven in Zweden
Frans Soer, Christina Eckenhuijsen Smit en onze zoon David Soer

gespecialiseerd in afstands healing en reading
spirituele en individuele retraites in Zweden
essentiecoaching met natuurprogramma in Zweden

Voorgeschiedenis

Over ons
Gastenboek
Leuke links
Re-member-your-Self
afstandshealing/reading
The Difference
retraites
essentiecoaching

Juli - Augustus - September 2007

9 juli 2007. We hebben tot nu toe stralend weer gehad, maar nu is het miezerig. Wat vocht was ook hard nodig voor de natuur. In de provincie boven ons (Medelpad) braken al bosbranden uit.

Vandaag, donderdag 12 juli hebben we onze gemotoriseerde grasmaaier gekocht en David neemt de taak van grasmaaien graag op zich. Gisteren heeft hij al geoefend met de van de buren geleende grasmaaier en ons hele "voetbalveld" al voor een groot deel gedaan en vandaag met onze eigen maaier de rest. Het was ook wel hard nodig. Het was bijna vier weken niet meer gemaaid. David is er erg bedreven in.

Het is nu 24 juli en we hebben internet! Vandaag weer eens een prachtige rit gemaakt in de buurt. Het is hier werkelijk onbeschrijflijk mooi. Heel afwisselend. Soms woest en ruig, dan weer door bos, door dalen met weiden en dan weer langs de oevers van een meer, alsof je langs een Zwitsers-Italiaans meer rijdt, met zandstrandjes en picknick plaatsen erlangs. En dat binnen een rit van twee-en-half uur. En het weer .... schitterende wolken en de hele dag zon. Na de rit hebben we David bij een vriendje gebracht (zijn vader is hun voetbaltrainer), waar ook al een ander vriendje aan het spelen was.

Inmiddels is het 26 juli. We zijn al een aantal dagen bezig vruchten te plukken, te wassen en in de vriezer te stoppen. David vind het heel erg leuk en helpt heel ijverig mee. Aardbeien (waar we ons al helemaal suf aan hadden gegeten), aalbessen, zwarte bessen en frambozen. De verschillende struiken hebben in het najaar een fikse snoeibeurt nodig; er is duidelijk al een tijdje niets meer aan gedaan. Vandaag weer een stralende dag, even een dreigende onweerslucht, wat gedonder, een paar spatjes en daarna weer heerlijk zon. Om 17.30 nog even op de fiets naar zwemplek "de lange Neus" (Långnässet), zo geheten vanwege de langgerekte vorm, gelegen in het meer vlakbij.

30 juli tot en met 15 augustus. We besluiten, ondanks de vele klussen die nog gedaan moeten worden toch ook nog maar wat meer te gaan verkennen van Zweden en Noorwegen. We gaan uiteraard met de caravan. We rijden eerst binnendoor naar de E14 (de snelweg tussen Sundsvall en Trondheim). En ja hoor, een 'grusväg', niet al te breed, tegenliggers die stevig doorrijden, maar wel leuk. We gaan pas om 15.30 uur weg en hebben geen speciale camping of plaats die we willen bereiken op het oog, dat is hier ook echt niet nodig, want er is altijd wel plek. Een rustig gevoel. En het blijft natuurlijk ook lekker lang licht. Het is verder ook een mooie rit en heerlijk rustig op de weg, als je het vergelijkt met de vakantiedrukte op de wegen in zuidelijker streken. We nemen een camping in de buurt van het grote skigebied Åre. Deze camping blijkt aan een grote waterval (Ristafallet) te liggen. Heerlijk slapen dus. We zien onderweg en sowieso nauwelijks Nederlanders, maar hier staan er diverse.

Op 2 augustus vertrekken we richting Trondheim. Wat een schitterend gebied, op de grens tussen Zweden en Noorwegen. Ook aan de Noorse kant weer een ruime keuze aan campings.

3 augustus willen we Trondheim bezoeken. Terwijl we ontbijten zien we vanuit onze caravan een jongen en een meisje staan liften bij de E14, daar slechts een 2-baans weg. Met het liften wil het niet echt vlotten. Er stopt zelfs niet één auto. Na een half uur zijn ze nog niet weg en na een uur ook nog niet. En het is duidelijk dat ze het koud hebben. Ik besluit naar ze toe te gaan, op de voet gevolgd door David. Het blijkt een jong Duits stel te zijn. Ik heb ze maar uitgenodigd om op te warmen en koffie te drinken. Ze wilden naar het grensgebied om daar over de fjällen te gaan lopen (prachtig). We hebben ze maar een beetje op weg geholpen en zijn daarna zelf weer de andere kant opgereden, naar Trondheim, zoals we van plan waren.

Op 4 augustus vertrekken we richting Namsos, ten noorden van Trondheim. Het is regenachtig en kil. We vinden daar een camping. De volgende dag is het beter weer en gaan we toeren richting de zee. Een mooie tocht met inhammen en baaitjes. Eenmaal bij de zee is daar een camping, die werkelijk vol staat met Duitsers, met enorme caravans. Hoe ze daar gekomen zijn vragen wij ons af, want de weg er naar toe is behoorlijk smal, hoewel wij toch ook wel wat gewend zijn! We klauteren daar over de rotsen en kunnen van daar af de opspattende zee zien.

.6 augustus gaan we met de caravan weer richting Zweden. Weer een schitterende tocht en prachtig weer. We vinden een mooie camping aan het meer van Gäddede in de gelijknamige plaats. Het blijkt wel wat onrustig, omdat het geluid van de plaatselijke schietbaan er luid en duidelijk te horen is vanaf een uur of 16.00-19.30 uur. De volgende dagen verkennen we de omgeving met de auto en met de fiets.We maken een wandeling van ongeveer 7 km heen en terug naar de Hällingsåfallet en gaan daarna nog even zwemmen bij een meer annex ruim strand wat we in de buurt ontdekt hebben.

9 augustus maken we een tocht, die wij de allermooiste vinden tot nu toe namelijk van Gäddede naar Klimpfjäll. Her en der staan Sami hutten en de natuur is overweldigend in zijn weidsheid en verlatenheid. Dit raakt mij diep. We parkeren met caravan en auto om te gaan lopen, in dit geval klimmen en genieten. De betreffende berg schenkt mij een heldere bergkristal en ons een schitterende wandeling en uitzicht. Terwijl we teruglopen begint het te bewolken en als we beneden zijn is de hele berg in de wolken gehuld. We gaan verder op zoek naar een camping, hoewel we een tijdje twijfelen, omdat er ook wild gekampeerd wordt en we dat ook wel heel aanlokkelijk vinden, maar we hebben er niet echt op gerekend met water en boodschappen.

We vinden een camping in Klimpfjäll en besluiten absoluut de volgende dag terug te gaan naar dat gebied. De volgende dag gaan we eerst naar een Sami nederzetting in de buurt. Als we 's middags richting het gebied van de vorige dag rijden, zien we op de besneeuwde plekken in de verte, hele kuddes rendieren rennen. Een bijzonder gezicht! Daarna kwamen we uit bij Stekenjokk. Iets dichterbij Klimpfjäll dan de berg waar we de vorige dag gewandeld hadden. Wat een ramp, we wisten nog niet wat daar gebeurd was, maar we voelden en zagen het wel. David kreeg hoofdpijn en ik voelde me ook niet erg goed. Er was een soort troosteloosheid, die ik eerst nog niet thuis kon brengen. Er klopte hier iets absoluut niet met de natuur! We vonden heel veel stukken steen waar duidelijk iets van goud en zilver en koper in zat. Ze hebben hier de hele boel afgegraven en omgeploegd, zei ik. Het is niet te vatten. Ons vermoeden werd bevestigd door een Duitser met vrouw, die daar z'n camper had neergezet en die een praatje met ons begon. Hij vertelde ook dat ze er waarschijnlijk weer gaan graven. Ik was met stomheid geslagen. Hij verwees ons naar een plaquette verderop waar alle technische details vermeld stonden.

11 augustus willen we richting Höga Kusten. Een gebied ten noorden van ons, boven Sundsvall, aan de Botnische Golf. Volgens vele Zweden, moet het heel mooi zijn. De tocht vinden we saai, behalve het allereerste stukje. Hoofdzakelijk naaldbossen die duidelijk de sporen van houtkap vertonen of net gekapte naaldbossen. Nee, dit is niet ons ding. We kiezen voor een camping bij Örnskoldsvik. Het is een enorme camping bij een behoorlijk groot strand en zo te zien erg toeristisch, maar gelukkig is er plaats. We zoeken de verste uithoek en staan helemaal vrij. Het weer is niet bepaald gezellig. De volgende dag maken we een rit langs de Höga Kusten, maar we komen niet echt onder de indruk. Bij ons is het minstens zo mooi en veel minder toeristisch. En na de natuur tussen Gäddedde en Klimpfjäll kan er trouwens niets meer aan tippen.

Hoewel we eigenlijk bijna weer thuis zijn (250km) en ons rondje gemaakt hebben, hopen we, dichter bij huis (ongeveer 200 km naar het westen) in Härjedalen, hetzelfde te vinden als in de omgeving van Klimpfjäll. De kaarten doen vermoeden dat dat moet lukken, tenslotte ligt hier de Flatruet, de hoogste weg. We besluiten dat nu dan maar meteen te onderzoeken, want we zijn toch onderweg en dan kunnen we later nog eens een lang weekend weggaan naar dat gebied. We doorkruisen met regen en regenbogen weer een heel stuk Zweden (500km) op 13 augustus en gaan staan op een camping in Hede. Het blijft nogal druilerig weer. De volgende dag wordt het steeds beter weer en maken we de tocht naar de Flatruet. Onderweg ontdekt David cantharellen, we zien rendieren van dichtbij en wandelen een stuk. Maar het haalt het niet bij ...... je raadt het al ...Klimpfjäll.

15 augustus gaan we echt weer terug. Het gras is vast al veel te lang. David verheugt zich er al op om het te gaan maaien. En de buren zullen ook wel denken, waar blijven ze nou. David moet 22 augustus weer naar school. Wij gaan zelf weer op 27 augustus.

4 september hebben we een excursie met SFI. Er zijn een aantal auto's geregeld en ook Frans en ik moeten ieder in één van de auto's van SFI rijden. We gaan met z'n allen naar Kyrkbyberget, een berg vlakbij, waar we een natuurles krijgen en een wandeling naar de top maken. We krijgen ook een opdracht in groepjes. We moeten van alle letters van het woord 'Skalbagge' (mestkever) onderweg naar boven iets vinden. Eenmaal bij de top hebben we een schitterend ver uitzicht en ook over Bergsjö. Later in de week moeten we ook een stukje schrijven over dit uitstapje.

8 september komen Marja en Michael bij ons lunchen. Ze zijn hier nog niet eerder geweest en hebben ons huis alleen nog via de site en van onze foto's bekeken. Ze nemen naast een mooie stamchrysant in een mooie pot ook nog een pakket diepvrieswaren mee. Die zijn afkomstig van Nederlanders, die tijdelijk een huis in Gnarp (12km) hebben gehuurd van andere Nederlanders. Zij gaan nu terug naar Nederland om hun huis in Woerden te verkopen en komen in december terug om hier in Bergsjö hun, naar wat ik vernomen heb, hotel/bed-and-breakfast te gaan openen. Het is een prachtig pand met uitzicht over het Kyrksjön.

20 september gaan we met ons kleine klasje naar de bibliotheek. Bovenin is een mooie ruimte waar regelmatig kunstexposities zijn. Ook nu en we worden door onze lerares uitgenodigd over de kunst te discussiëren.

25 september. Frans is 65 jaar geworden. Hiep, hiep hoera!! Hij heeft van z'n broer en schoonzus een schitterend Hollands pakket toegestuurd gekregen. Wat een leuke verrassing!!! Zo voelen we ons echte emigranten en dat zijn we natuurlijk ook. David heeft mij voor het tweede jaar zover gekregen om een speciale taart voor heit te maken. Dat idee was 2 jaar geleden tijdens de vakantie in Noord-Frankrijk bij hem opgekomen, toen wij voor een bakkerswinkel stonden en hij daar allerlei foto's van mooie taarten zag. Wij moesten zoiets ook maar eens voor heit doen. Dus vorig jaar hebben we een kunstige viool gemaakt, die overigens meer weg had van een gitaar. Snaren van dropveters. Nu hadden we samen in de winkel een voorraadje versiersels gekocht. Het werd uiteindelijk een prachtige taart met rozen van marsepein en kleine hartjes en zilveren balletjes. En lekker dat ie was ..........mmmm!

Ook werd er nog hard gewerkt . Frans snoeit de kersenboom. Later komt de buurman om met zijn kettingzaag het grote werk te doen. En we maken nog wat foto's om de schitterende herfstkleuren vast te leggen, waarvan hier één.