Dagboek van Ons leven in Zweden
Frans Soer, Christina Eckenhuijsen Smit en onze zoon David Soer

gespecialiseerd in afstands healing en reading
spirituele en individuele retraites in Zweden
essentiecoaching met natuurprogramma in Zweden

Voorgeschiedenis

Over ons
Gastenboek
Leuke links
Re-member-your-Self
afstandshealing/reading
The Difference
retraites
essentiecoaching

Mei - Juni 2007

31 mei komt de regen met bakken de hemel uit en zal de verhuiswagen om 8.00 uur voor de deur staan. Wij hebben zelf de afgelopen 6 weken alles ingepakt en voorbereid, naast het afscheid nemen en afscheidsfeestjes. De 'giga' verhuiswagen komt om 8.15 uur maar de regen is nog lang niet gestopt. Drie man, eerst maar even inventariseren. Dan koffie. Dan moet er toch echt begonnen worden. David helpt ijverig mee in de wagen en later komt er ook nog een 4e man. Om 11.45 uur halen we Michiel, mijn zoon van 21, op bij het station in Leeuwarden. Hij zal met ons meereizen naar Zweden en op 11 juni weer terug vliegen naar Nederland. Om 12.00 uur is de overdracht van het huis in Menaldum (Frl.) bij de notaris in Leeuwarden. Daarna weer snel terug om de verhuizers bij te staan. 1 man gaat weg, maar nu helpt Michiel mee. Om 15.30 zijn de verhuizers klaar. De nieuwe bewoners waren er al, maar de laatste spullen die wij zelf zouden meenemen, moesten ook nog in onze auto en dat was toch meer dan we dachten. Alles achter in de auto gegooid en naar de camping in Slappeterp gereden, waar onze caravan al gereed stond. Die hadden we de vorige dag daar al gebracht. Gelukkig was het inmiddels droog en kon alles geordend en omgepakt worden, zodat het toch minder was dan aanvankelijk leek.

1 juni gaan we eerst nog even terug naar Menaldum om van een aantal mensen afscheid te nemen. 's Middags vertrekken we richting Westerstede in Duitsland, zo'n 200 km. We hebben daar al vaker op doortocht gestaan, dus het is bekend

2 juni vanuit Westerstede in Duitsland verder door en hebben we ondanks de vele files (wisten we niet, maar het was net een topweekend in Duitsland) toch Ljungby in Zweden gehaald. Het was de hele tijd niet echt zonnig geweest, maar op de boot Helsingør - Helsingborg straalde om ongeveer 09.00 ‘s avonds de zon. Vanaf die tijd hebben we ruim een maand fantastisch weer gehad, op één namiddag na.

We hebben nog nooit zoveel lupine gezien als hier. Ik vind het zulke mooie bloemen en heb in Nederland regelmatig geprobeerd ze te houden, maar elke keer werden ze weer door de rupsen opgegeten. Hier in Zweden groeien ze als onkruid in de bermen. Heel prachtig al die kleuren paars, rose en ook wit.

3 juni overnachten we bij Nederlanders (Marja en Michael) op hun camping in Ljusnefors www.ljusneforscamping.se. Dat is ongeveer 100 km van onze woonplek af. We hadden daar heel prettig in een appartement gezeten, gedurende onze 'werk'vakantie eind februari/begin maart en Michael kon ons ook het één en ander vertellen over hun ervaringen in Zweden. Daarna hebben we kontakt gehouden via e-mail. Het vreemdste was dat het ‘s nachts om 1.30 uur nog steeds licht was en de vogels kwetterden. Daar hebben we lang moeite mee gehad, omdat we helemaal niet wilden gaan slapen of om een uur of 1 of 2 helemaal uitgeslapen wakker werden.

4 juni waren we op tijd in Bergsjö, om eerst nog even in het plaatselijke hotel het overheerlijke middagbuffet te kunnen gebruiken. Voordien hadden we de caravan afgekoppeld en bij ons toekomstige huis gekeken. Wat waren we enthousiast! Wat lag het daar prachtig en wat een mooie tuin, met bloemen!, aardbeienbed, frambozen- en bessenstruiken, vruchtbomen en een enorm grasveld om te kunnen voetballen (al het gras was gemaaid!). Dat hadden we allemaal niet gezien in februari, toen alles bedekt was onder de sneeuw.! Na de overdracht hebben we de caravan naast het huis gezet en hebben daar nog twee nachten in geslapen.

5 juni komt de vrachtwagen met onze spullen. We gokken erop, dat de verhuizers er niet erg vroeg in de ochtend zijn en hebben telefonisch kontakt met ze gehouden . Daardoor konden we naar Hudiksvall om de aanvraag voor ons persoonsnummer te doen. Dit heb je nodig om alles hier te kunnen regelen. Gelukkig hadden we het na anderhalve week. We waren op tijd terug voorde vrachtwagen. Aardige mannen, prachtig weer, eerst even koffie, daarna sjouwen . Tegen zessen was de boel eruit. De mannen vertrokken weer voor hun retourlading naar Hamburg. De volgende dag was een feestdag in Zweden en we konden dus aan de gang in huis, om uit te pakken. Michiel en David gingen de trampoline opzetten en het zwembad en ook regelmatig voetballen en helpen met inruimen en sjouwen.

6 juni gaat David voor het eerst hier naar school om een beetje te proeven en kennis te maken met zijn toekomstige klasgenoten. Hij kwam ‘s middags enthousiast uit school en wilde graag de volgende dag weer . ‘s Middags zijn we gaan sightseeën, richting de stranden bij de zee. Er zijn genoeg mogelijkheden, niet ver met een prachtig ritje ernaartoe en rustig. Inmiddels hebben we, door buren en kennissen nieuwe zwemplekjes vlakbij leren kennen. 5 min. lopen een strandje aan de rivier en 15 min. lopen (een schitterende wandeling) een prachtige zwemplek aan het meer waar we het dichtst bij wonen. Er zijn hier namelijk nog heel wat andere mooie (Algeredsjön) meren en zwemplekken in de buurt, maar dan moet je wel even met de auto; alles op ongeveer 15 min.

9 juni hebben we in de loop van de dag de caravan weer aangekoppeld om naar Stockholm te vertrekken. We wilden Michiel namelijk naar het vliegveld brengen en samen met hem nog even wat van Stockholm zien. Ongeveer 30 km ten noor-oosten van Stockholm gaan we op een camping staan. Ik ben wel heel erg moe van alles merk ik nu.

10 juni, heerlijk warm en zonnig. We hebben de auto buiten Stockholm neergezet en vandaar de metro genomen naar de oude stad. Daar hebben we een prachtige boottocht gemaakt, zodat we ook vanaf het water een mooi zicht hadden op de stad.

11 juni moesten we helaas weer afscheid nemen van Michiel, maar het was heel fijn dat hij de heenreis heeft kunnen meemaken en ook het hele verhuisgebeuren en het nieuwe huis nu kent. Wel was het nog even vervelend en een opletpunt voor reizigers die met het vliegtuig gaan, dat alle verpakkingen in de handbagage, die groter zijn dan 100 ml worden ingenomen. Daar ging dus de deo, gel, aftershave en het flesje water van Michiel in een grote bak en hij kreeg het niet meer mee.

12 juni. David gaat weer graag naar school.

14 juni. De laatste schooldag en er wordt in de kerk een afsluiting gehouden, d.w.z. een aantal kinderen laten horen wat ze op hun verschillende instrumenten hebben geleerd. Diezelfde dag zijn alle ouders en kinderen van David’s klas uitgenodigd bij één van de kinderen thuis voor een voetbalmatch. Dit doen ze elk jaar en elk jaar regent het. Ook nu was het raak. De enige keer in die 4 weken dat het geregend heeft is op deze namiddag, en dan ook heel heftig, met hagel. Desondanks zijn wij gegaan en een aantal andere ouders en kinderen waren er ook en het was heel gezellig. We hebben binnen gezeten, waar de kinderen in de open haard worstjes en marsh mallows mochten "grillen" en tussen de buien door toch gingen voetballen.

17 juni. David zit ook al op de plaatselijke voetbalclub Bergsjö IF en heeft zijn eerste heuse wedstrijd gehad en meteen de laatste voor dit seizoen. Ze hebben - tot groot ongenoegen van David en zijn vriendje Emil - grandioos verloren.

18-20 juni heeft David drie dagen een voetbal "skolan" en is van 10.00-15.00 uur onder de pannen op de voetbalclub.Wij zijn gestart met een kursus Zweeds bij SFI (Svensk för Invandrare). Wij zitten samen met vluchtelingen uit Birma, Eritrea, Somalië en Irak. Dat is heel bijzonder om deel te zijn van zo’n groep.We moeten Zweeds met elkaar spreken en dat gaat allemaal heel gebrekkig en basaal maar het schept wel een band. Na de voetbalskolan is David bij de "fritids" opvang in de tijd dat wij naar school zijn. Ook daar heeft hij van genoten; lekker spelen elke dag!

Naast het naar school gaan hebben we ook nog veel te doen., b.v. zorgen dat de auto en caravan ingevoerd kunnen worden. Het verder regelen van zaken vergt toch wel wat tijd, geduld en uithoudingsvermogen. Zo zijn daar: zorgen dat je telefoon krijgt, internet, televisie, een verzekering voor de auto en zo zijn er nog wel meer dingen. En je krijgt de info allemaal in het Zweeds toegestuurd. Er is meestal geen info in het Engels en ons Zweeds is nog niet zodanig dat we alles al helemaal snappen, daar komt dan toch veel speuren in het woordenboek bij kijken. Vooral Frans is hier druk mee bezig. En in de praktijk blijkt ook lang niet iedereen Engels te kunnen begrijpen en spreken. Gelukkig zijn er in onze omgeving wel mensen die dat kunnen en ons ook willen helpen, maar je wilt het toch eerst zelf proberen, nietwaar.

Intussen heb ik alweer heel veel geschilderd, om deze plek meer van onszelf te maken. Het ziet er wel allemaal heel netjes uit, maar niet onze smaak. Dus weer wanden geschilderd en gordijnen genaaid. En tussen het regelen door doet Frans nog allerlei klussen, zoals b.v. lampen en spiegels ophangen, gordijnrails aanpassen, etc.

Op onze tochtjes genieten we regelmatig van de pracht ige natuur. Waar je maar gaat, het is vrijwel overal mooi. Onderweg hebben we al twee keer een vosje gezien en in een weiland vlakbij stonden tot voor kort steeds twee kraanvogels en later hoorden we hun zeer bijzondere roep. Vanuit de woonkamer zien we het reilen en zeilen van de familie mus, die woont in een nestkastje aan de veranda. Verder zijn hier heel veel kwikstaartjes.