Dagboek van Ons leven in Zweden
Frans Soer, Christina Eckenhuijsen Smit en onze zoon David Soer

gespecialiseerd in afstands healing en reading
spirituele en individuele retraites in Zweden
essentiecoaching met natuurprogramma in Zweden

Voorgeschiedenis

Over ons
Gastenboek
Leuke links
Re-member-your-Self
afstandshealing/reading
The Difference
retraites
essentiecoaching

Mei - Juni - Juli 2009

6 mei. Haidar kwam even langs met de APK goedgekeurde auto die hij en enkele Somaliërs gezamenlijk voor Euro 400,= hebben gekocht. Alleen hij kan er mee rijden omdat de anderen geen rijbewijs hebben, dus is hij hun chauffeur. Hij was maandag ook al langs geweest en had - zonder naam - iets lekkers voor ons achtergelaten. Wij waren nog weg.
En weer verder met de tuin! Er is al een hoop klaar en dat moet ook wel, want de planten beginnen nu wel uit te lopen, hoewel het nu weer behoorlijk koud is. Zelfs onweer. Gelukkig heeft het de dagen dat wij weg waren regelmatig geregend, zodat de verplaatste planten niet te veel te lijden hebben gehad.
David heeft weer voetbaltraining en we moeten als ouders na de training aanwezig zijn, omdat geregeld moet worden dat er leiding is voor het 7-mans team. Ze spelen namelijk zowel in een 11-mans team als in een 7-mans team. Omdat wij toch altijd al rijden bieden wij ons maar aan. Er is ook een ouder die de voetbaltechnische kant gaat begeleiden. En we horen dat er nu - na de koekjes - weer loten verkocht moeten gaan worden om de club te sponsoren.

7 mei. Om 9.15 leveren wij David af in Hudiksvall, bij Jan zijn schaaktrainer, tevens advocaat, om voor PROA (praktijk) mee te gaan naar de rechtszaal in Söderhamn; een openbare zitting, waar Jan iemand verdedigt. Wij doen intussen boodschappen. Met een spannend verhaal komt David om een uur of half twee terug. Volgende week met een chauffeur van DHL mee naar Stockholm op een grote truck met aanhanger. Maar dit mag niet meer voor PROA van zijn leraar, dus we doen dat op een vrije dag. Daar kijkt David ook al erg naar uit.

9 mei. Ik ga eindelijk een gedeelte van de vele zaden die we in 2007 nog uit Nederland hebben meegenomen zaaien, in grote en in kleine bakjes. In de veranda kan het dan mooi voortrekken. Ook wil ik buiten bakken maken waar we prei, wortelen en andere zaken in kunnen kweken.

10 mei. We maken een toertje met de mountainbike, zoals we ook van de winter op de langlaufski's zijn gegaan. In het begin is het nog een redelijk - wel met klimmen - begaanbaar pad, maar op een gegeven moment wordt het toch wel ploegen door het weiland. Wel leuk, maar zwaar! We lopen dan ook regelmatig en nemen tussendoor even een rustpauze in de zon langs de waterkant. Lekker hoor!

11 mei. Omdat ik toch wel graag zou willen werken hier, zijn Frans en ik naar het arbeidsbureau in ons dorp gegaan. Heb me ingeschreven en moet woensdag naar een informatie bijeenkomst in Hudiksvall. We gaan dan meteen onze boodschappen voor de week weer doen. Volgende week maandag moet ik me dan weer melden en hoor verder. Ik moet dan ook mijn CV ingevoerd hebben.
Vandaag heeft de sneeuwscooter zijn maandelijkse startbeurt weer gehad en na wat primeren en aanzwengelen, liep hij weer als een zonnetje. Ook moest hij wat opgeschoven worden wat iets meer moeite kostte; 300 kg!!

12 mei. David heeft geen schaken meer, maar we gaan wel naar het benzinestation in Gnarp om de vrachtwagenchauffeur te ontmoeten, zodat David kan zien of hij wel met hem mee wil. De chauffeur denkt dat David nu al meekomt. Wij zijn toch nog een beetje huiverig om David volgende week zomaar mee te laten gaan, maar we krijgen voldoende aanwijzingen dat het wel vertrouwd is en David zelf ziet het ook helemaal zitten.

14 mei. David heeft een voetbalwedstrijd om 19.00 uur in een plaats 45 km vederop. Wij verkiezen de weg binnendoor, een zgn. ''grusväg'', nogal bochtig en met veel op en neer. Alleen geschikt voor sterke magen. Bij de verzamelplek blijkt men de voorkeur te geven aan een Zweedse rijder die gaat omrijden, maar uiteindelijk stappen er toch twee bij ons in met een sterke maag. Maar toch bij aankomst is alleen David niet misselijk.

17 mei. De afgelopen week hebben we weer keihard in de tuin gewerkt. Vorig jaar hadden we een heg gemaakt van gesnoeid hout, maar die hebben we naar een andere plek verplaatst, met het oog op de nieuwe ontwikkelingen.

Dat was een hele klus. Alle takkenbossen sorteren en deze keer binden. Palen met de bijl voorzien van schuine punten en in de grond slaan. Mijn wijsvinger moest er ook aan geloven toen ik met mijn ''kunstwerk'' bezig was. Namelijk ook van stokken en snoeihout een soort bootje gemaakt op ons grote ''voetbalveld'', om het wat aan te kleden. Hierin komt Oost-Indische kers en ertegenaan klimop. Voorts hebben we daar een Brabantse conifeer geplant en een mooie - nu uitgebloeide - witte spirea. We hadden er al een cirkel gemaakt met planten uit de borders. Ook hebben we boompjes en struiken uit aangrenzend terrein gehaald en die weer ingegraven aan de rand van het veld. Frans is bezig een leeggehaalde border van grasplaggen, die uitgestoken waren om nieuwe borders te maken, te voorzien. Overigens mijn vinger zit er nog aan, ik had er alleen maar met de moker op geslagen.

Gisteravond hebben we om 23.00 uur een kampvuur gemaakt van de resttakjes. Het begon toen al wat donker te worden en was ontzettend koud, 3 graden. Maar het vuur kwam heel hoog en verwarmde ons goed. Hiernaast zie je achter de rabarber en kruisbes vaag de liggende boomstammen en een stenencirkel, dat is de kampvuurplaats.

Tussen alle bovenstaande en onderstaande werkzaamheden door kregen we bezoek van een buurvrouw, van Haidar met zijn vroegere buurvrouw en ook nog van de moeder van een jongen uit David's klas. We praktizeren dus volop Zweeds, nog steeds niet echt gemakkelijk, maar toch.

In de afgelopen week heb ik de website van energie-bewustzijn, via welke je hier binnengekomen bent drastisch gewijzigd. Vooral omdat wij er een nieuwe activiteit bij hebben, namelijk de mogelijkheid om bij ons te verblijven als een retraite of vakantie. Dat is iets wat we al een hele tijd wilden. Eindelijk heeft het dan nu vorm gekregen en we hopen natuurlijk dat mensen ons weten te vinden en een fijne tijd hier kunnen hebben, waarin ze tot rust komen en de batterij weer kunnen opladen. Het is zeer kleinschalig en persoonlijk en daarom net even anders dan gewoon.

Vandaag hebben we weer een toertje op de mountainbike gemaakt. Eerst een weggetje en daarna een pad door het bos, met behoorlijk wat stijgingen en gelukkig ook afdalingen. Het is eigenlijk net als bij het langlaufen, we leren de omgeving steeds beter kennen. Heerlijk al die geuren, zowel in het bos als bij het open veld. Het is prachtig weer, maar de oostelijke wind blijft koud.

Vanavond nieuwsbrief 3 voor Re-member-your-Self afgemaakt en verstuurd.

19 mei. Maar weer eens wat foto's gemaakt van de inmiddels heel groene natuur. Wat gaat dat snel. Nog maar even geleden in de sneeuw en nu alsof het nooit anders geweest is, is alles werkelijk knalgroen en er staat nog veel meer op springen. Dat komt begin juni - als vuurwerk schiet het dan de grond uit, geweldig en overweldigend.

Waar eerst de herten in de sneeuw liepen - in de achtertuin - staan nu de dotterbloemen uitbundig te bloeien

Op krap 5 minuten is deze stroomversnelling over te steken die, nu het smeltwater komt, aardig ruig is en je de opwekkende lucht van de ozon goed kunt opsnuiven. Dichterbij huis een overvloed aan witte bosannemoontjes en een rustiger stukje van de rivier met een keienstrandje.

Om 19.00 hebben we David z'n grote droom in vervulling kunnen laten gaan - met toch wel wat zenuwen in het hart - bij ons om hem mee te laten gaan en bij hem omdat hij het zo leuk vind. Namelijk met een grote vrachtwagen met aanhanger van DHL mee naar Stockholm. Onderweg nog een tussenstop om wat te drinken en/of eten en om in Uppsala te lossen. Hij logeert dan in Stockholm bij de chauffeur en z'n gezin en komt morgenavond weer mee terug.

20 mei. Met enige vertraging, omdat er bij Stockholm een ongeluk (niet met hen) op de snelweg was gebeurd, komt David om 20.10 weer terug. Ook is Samuel mee, het zoontje van 7 van Tommy, de chauffeur. David en Samuel kunnen het heel goed samen vinden. Ze lijken ook nog behoorlijk op elkaar, alsof het z'n kleine broertje is, alleen heeft Samuel heel blond haar. David heeft het heerlijk gehad en wil zo weer mee. We praten intussen met Tommy, de chauffeur, terwijl David en Samuel zich vermaken in de speeltuin bij de stopplaats, incl. tankstop, koffiestop, winkeltje. Eind van het liedje is dat Tommy, David en Samuel weer in de vrachtwagen stappen en met ons mee naar huis komen. Op het naast ons gelegen terrein van het bedrijf Trima kan de vrachtwagen makkelijk staan en keren. Zo heeft David dus toch nog een ritje extra. Desondanks wil hij nog wel een aantal keren en Tommy vind dat ook o.k. en Samuel helemaal. Dat zal dus pas weer in de grote vakantie worden.
David vond in Samuel eindelijk een maatje die dezelfde liefde voor (speel)goed auto's en vrachtwagens heeft en er ook voorzichtig mee speelt. Al met al een geslaagde onderneming.

21 mei. Eindelijk gaan we weer op "fika" bij onze vriendin Barbro. Beiden hebben we het de afgelopen tijd druk gehad. Na de fika nemen we haar jongste hond, een kruising herder, mee uit voor een stevige en heerlijke wandeling, voor het grootste deel over een mooi pad door het bos en door weiland. David laat meteen zien waar hij vorig jaar met Barbro tegen een boom is aangereden. Het blijken twee kleine bomen te zijn, die nog de schade van de botsing dragen.

10 juni. Even iets laten horen voor de trouwe lezers. Het is heel druk geweest en nog. In mei had David een behoorlijke verkoudheid en bij Frans werd het een stevige griep, waar hij nog de gevolgen van heeft, snel vermoeid en afgevallen.
Intussen was er veel in de tuin te doen, het gras groeit weer gestadig. Elke week 6km maaien en dat lopend; we hebben geen zitmaaier.
Ik heb in navolging van de buurvrouw houten bakken, die ik van het naastgelegen bedrijf kreeg gevuld met zand en aarde uit de oude borders om de groenten in te zaaien en te planten wat ik binnen al gekweekt had. Allemaal eko natuurlijk, hoofdzakelijk zaden die ik nog uit Nederland had meegenomen. Van de buurvrouw kreeg ik ook nog tomatenplanten, prei en koolkweeksels. Eigenlijk zijn de bakken lang niet toereikend voor de hoeveelheid die ik wilde planten, want ik heb zelf ook nog prei gekweekt. En zelf heb ik ook een massa tomatenplanten, maar die staan allemaal in potten en kunnen in de veranda. Als het allemaal goed gaat krijgen we dus een heleboel tomaten, sla, raapstelen, spinazie, radijs, uien, zomer- en winterwortelen, witte kool, prei, koolrabi, pompoenen en courgettes. Eigenlijk moet er nog broccoli en venkel bij, maar ik zou nu even niet weten waar.
Ook zijn we nog bezig geweest met overplanten van boompjes om het terrein wat meer begroeid te maken. Zoals scheuten van onze kersenboom, maar ook berkjes en wilgen. En omdat het behoorlijk droog is geweest, hoewel ook koud en dan weer heel warm, moeten we het hele spul ook steeds besproeien.
Frans plukt elke dag verse brandnetel en paardebloemblad, begiet dat met heet water en dat gaat dan in onze kop zelfgemaakte soep. Dus gezonde zaken krijgen we wel binnen.

Verder ben ik vanaf vorige week druk in de weer gegaan met het opnieuw veranderen van onze website re-member-your-self, die nu meer tot mijn tevredenheid is geworden. Ook aan de vindbaarheidsfaktor achter de schermen moest en moet nog een hoop gebeuren. Dat is en was ook een hele klus en ben er nog mee bezig. Tussendoor een nieuwsbrief gemaakt voor vroegere klanten en degenen die zich daarvoor hebben ingeschreven en de volgende staat alweer op stapel.

Net heb ik Frans een cranio behandeling gegeven waar hij weer van opgeknapt is.
David moet nog thuiskomen van een verre voetbalwedstrijd (enkele reis 115km). Deze keer is hij voor het eerst met anderen meegereden, omdat ik het even niet zag zitten. We horen net dat het 18-1 voor hen geworden is. Nou, dat is dan zo'n rit wel waard.

Deze week is het de laatste week voor David voor de vakantie. Maandag op dinsdag hebben ze met drie klassen met tenten gecampeerd, prachtig aan een meer hier in de buurt. Er moest natuurlijk wel heen gereden worden, maar we mochten er niet bij blijven van David. Wel helpen zijn tentje op te zetten en de volgende dag weer afbreken en weer ophalen. Hij wilde eigenlijk alleen in z'n tentje slapen, maar er kwam nog een klasgenoot bij, die het wel zag zitten om er bij David in te kruipen. Gelukkig hebben zij toch nog ongeveer vier uur geslapen en hij was behoorlijk fit tot zijn eigen verbazing.

Verder is het op twee toetsen na een echte afsluitingsweek. Morgen nog een uitstapje hier in de buurt, met koffie voor de ouders en vrijdag de afsluitingsceremonie in de kerk en dan 10 weken vakantie!!!!!!!!!!!

Ik heb foto's gemaakt van hoe licht het hier nog is om 23.15. Het blijft een wonderlijk iets vinden wij. Het wordt ook eigenlijk niet echt donker meer. Ook komen er nog foto's van het camperen van David. Maar dat vergt weer even wat meer tijd. Ik heb de tekst er nu weer even ingerammeld om allen weer even op de hoogte te brengen.

11 juni hebben de kinderen van de klassen 4 en 5 als afsluiting een wandeling naar het ''Örnsnästet'' (betekent adelaarsnest) (ik moet niet te vaak Zweedse woorden gaan schrijven want mijn tweede hands en oude laptop is Nederlands en het invoegen van speciale tekens gaat niet meer zomaar) boven op Kyrkbyberget en krijgen daar een lunch die van school gebracht wordt en daarna taart met drinken. Ook de ouders mogen komen en worden getrakteerd op koffie met gebak. Frans en ik lopen vanuit het dorp naar boven, omdat normaal gesproken het toegangshek gesloten is, maar daar de eigenaar de vader van één van de jongens uit de klas is, is het deze keer open en zouden we dus met de auto naar boven hebben kunnen gaan. Maar goed, dan heb ik m'n dagelijkse wandeling in ieder geval weer gehad. Hoewel het koud is krijgen we het gedurende het stijgen steeds warmer. Als we boven komen staan de kinderen in de rij voor het gebak met drinken. Het is wel een plek waar ik elke keer m'n hart vasthoudt als ze daar met al deze spring in het veldjes naar toe gaan, want het is steil met heel veel gladde rotsen en gevaarlijke onverwachte spleten. Gelukkig gaat het deze keer ook weer goed.
Wij hebben tijdens de koffie ook weer leuk contact met een aantal moeders en lopen gezamenlijk (moeders, kinderen en leraren) naar beneden waardoor we ook weer een nieuw pad en dus nieuwe wandelmogelijkheden ontdekken.

12 juni is zoals elk jaar de officiële afsluiting in de kerk, waar de kinderen van David's klas mogen zingen en ook een instrument bespelen als ze willen. David wil deze keer helemaal niets, niet zingen en al helemaal niet z'n tuba bespelen. Zo gemakkelijk als hij het vroeger vond voor publiek, zo ongemakkelijk vind hij het nu. Hij is ook bang om in de lach te schieten en ja dan wordt zingen en al helemaal tuba spelen erg lastig.
Er werd behoorlijk vals gezongen door een aantal moedige meisjes, waardoor 1 trio er echt bovenuit sprong. Maar toch bewondering als je zo in de kerk voor al die mensen moet optreden en volgens David hadden ze ook maar 1 keer in de kerk gerepeteerd, dus dan is het helemaal knap.
Iedereen kleedt zich voor deze gelegenheid op z'n zomers best, ook al is het nog ontzettend koud. Wij houden het op onze Hollandse degelijkheid en hebben het lekker warm. Na afloop krijgt de leraar buiten een bloemetje of een ander presentje. Op initiatief van David hebben we - als origineel cadeau - een kleine bijdrage voor brandstof gegeven voor de ''nieuwe'' auto van David's leraar, een BMW Z3 met open dak, verpakt in een door Frans getekende jerrycan en verder door David beschreven en nog wat seringen en bloemen van de rabarber uit de tuin.
David vindt het eigenlijk helemaal niet zo leuk dat hij vakantie heeft, want op school heeft hij tenminste klasgenootjes waarmee hij kan spelen en in de vakantie wordt het - zeker doordat we waarschijnlijk niet naar Nederland gaan - toch weer wat moeilijker.

Zoals elk jaar zijn ook dit jaar weer ouders en kinderen uit David's klas om 17.00 uur uitgenodigd bij één van de kinderen thuis om tegen elkaar te voetballen en daarna zelfmeegebrachte etenswaren te grillen. Deze keer was het zowaar droog en konden we inderdaad voetballen, waarbij Frans meteen al schade aan z'n bril opliep, waardoor hij deze niet meer kon gebruiken. Er waren helaas maar weinig ouders gekomen. Er is een heus voetbalveldje vlakbij hun huis en ook een grillplaats bij het meer en een strandje met steiger. Hoewel het erg koud was gingen een paar kinderen zwemmen.

13 juni. Ja en dan is het toch echt vakantie. Zowaar lukt het David om een speelafspraak te krijgen met een jongen waarmee hij het al een aantal keren geprobeerd heeft, maar nu lukt het dan toch. David gaat op z'n skelter met aanhangwagen, wat hier nog steeds een bezienswaardigheid is, en wij lopen mee om er een grote wandeling aan te koppelen. Vanuit waar deze jongen woont lopen wij ruim twee uur door veld, over paden en door struikgewas paden zoekend en treffen op een pad redelijk verse berenpoep aan. Ik had mijn kleine waarschuwingsbelletje mee willen nemen, maar ben het vergeten, dus zijn we maar gaan zingen. We hebben vandaag overigens redelijk weer, niet al te koud en het blijft droog.
Om toch zeker te zijn of het echt berenpoep is zoek ik op google, zowel Nederlands als Zweeds, en we denken wel dat het zo is. Het was in ieder geval een enorme hoeveelheid.

14 juni. Het komt echt met bakken de lucht uit. David kan weer bij dezelfde jongen spelen dus hij is erg blij.

15 juni. Gelukkig is het tegen de weersverwachting in droog, want David heeft 3 dagen lang voetbal 'skolan'. Het betekent dat ze met de kinderen die zich daar ook voor opgegeven hebben van 10.00-15.00 uur op het voetbalveld bezig gaan met voetballen, spelletjes en tussendoor lunchen. Ze worden begeleid door junioren van de voetbalclub en enthousiaste moeders. Vorig jaar heeft David niet meegedaan omdat we naar Nederland gingen.
Koud is het nog steeds voor de tijd van het jaar. We kwamen in het dorp een vriendin tegen en die zei dat het in 50 jaar niet zo koud was geweest in deze tijd van het jaar.

Vanmiddag heb ik weer een afspraak met de Vuxenskolan (soort Volksuniversiteit) om te kijken of ze mijn basiscursus Selfhealing in hun pakket voor het najaar - tegen een behoorlijke vergoeding - willen opnemen. Begin dit jaar heb ik ook al contact gehad, maar gezien de vergoeding heb ik het niet gedaan omdat ik vind dat deze cursussen het niveau van hobbyen (handwerken, jagen) overstijgen en heb toen gekozen om het in eigen hand te houden. Vorige week had ik echter weer contact met onze contactpersoon van de gemeente en zij is zelf in de cursus geïnteresseerd, maar zei ook dat ik weer contact met de Vuxenskolan op moest nemen. We zullen zien. Er is vanmiddag ook een chef bij. De vrouw die hier in Bergsjö werkt is de vrouw van de burgemeester.
Ook heb ik een contact lopen via een vrouw die een energie reading heeft gehad en graag de cursus wil komen doen. Zij heeft 5 geïnteresseerden voor een gratis korte proefles en zo heb ik meer visjes uitgegooid.
Ook heb ik op aanraden van een netwerkster en marketingvrouw contact gelegd met een centrum voor persoonlijke, spirituele en intuïtieve ontwikkeling hier in de buurt. Hier komen veel mensen heen uit de grote steden. Omdat zij op leeftijd zijn zitten ze helaas in de verkoopfase van hun centrum, maar ze zouden mijn informatie meenemen. Toch nooit weg een expert vanuit Nederland!

Op maandag 22 juni zijn we bij Ljusneforscamping langsgegaan omdat Michael die dag jarig was en Marja jarig was geweest. David gaat dan graag even met Michael mee de honden uitlaten.

We zijn op de koffie geweest bij ouders van een jongen uit David's klas. Ze wonen hier dichtbij. Hopelijk dat de jongens nog eens gemakkelijk bij elkaar over de vloer gaan komen. Tot op heden is dat nog niet gelukt, hoewel ze geen hekel aan elkaar hebben.
Zaterdag hadden we een afspraak geregeld tussen Haidar en de zoon van een vriendin (Jonas). Haidar gaat namelijk in Luleå studeren (ingenieur) en Jonas studeert daar al een aantal jaren (civiel ingenieur). Zo is het voor Haidar gemakkelijker als hij daar alvast iemand kent en kon hij Jonas specifieke dingen vragen over huisvesting, studiepunten e.d. We spraken af in Gnarp, waar op dat moment een oude auto show van een paar dagen gehouden werd. Jonas, wiens hobby het opknappen van hele oude Volvo's is - zelf rijdt hij in een zgn. "katterug'' (PV), stond daar ook. Wij hadden geen zin om dertig Euro uit te geven aan de entree, maar we zagen genoeg voorbij komen. Oude Amerikaanse auto's daar zijn ze hier echt verzot op en in de zomer wordt er hier veel mee rondgetoerd.

En een heel belangrijk ding, wat een enorme last minder is ....... We hebben eindelijk onze goeie trouwe vriend onze Ford Transit kunnen verkopen. Regelmatig hadden we wel geïnteresseerden, maar dan hoorden we er verder niets meer van. Een Poolse man had een aantal weken geleden behoorlijk serieus geïnformeerd, maar was toch afgehaakt totdat hij vorige week opeens weer van zich liet horen. Vorige week vrijdag is hij samen met een ander gekomen om een proefrit te maken en de auto te bekijken. Daarvoor moest hij wel eerst 250km rijden! Maandag is hij hem komen halen. Hij kwam toen met de trein naar Hudiksvall en we hebben hem daar van het station opgehaald, hier alle papieren in orde gemaakt en daar ging die. Toch nog wel moeilijk hoor. We hebben er veel plezier van gehad en we zullen alle bagageruimte wel missen, maar voor ons werd het toch te duur om er hier in te blijven rijden. Hij was namelijk hier ingeschaald als personen dieselauto, waardoor wij in de hoogste wegenbelasting vielen en dat was niet mis. Nu hebben we een kleinere auto die op etanol rijdt, wat toch meer in de lijn van onze bewuste levensinstelling past.

Gisteren hebben we een heerlijk dagje strand gedaan. Wat is het toch genieten hier. Echt waar! We beseffen steeds meer, dat we het toch wel uniek hebben hier. 30km van de rustige skihellingen en 30km van het rustige en schone strand, waar de zee eerst heel ondiep is en je kunt lopen.

We wilden vandaag weer gaan en dan meer in de middag en eten meenemen, maar het weer was iets minder - steeds meer wolken en wind en kouder - dus besloten we om de kustweg te gaan rijden richting Sundsvall. Een klein stukje ervan hadden we al eerder gedaan. Ook al regende het een beetje was het een schitterende rit, met pittoreske weggetjes en vissersplaatsjes en mooi gelegen vakantiehuisjes vlak bij zee. Ik voel me steeds weer met vakantie zonder dat we daar enorme reizen voor hoeven te maken, best bijzonder voor ons doen! Inmiddels kwam de zon weer te voorschijn en was het weer stralend. Daarna doorgereden naar Ikea om wat dingen terug te brengen, te kopen en voor koffie en ijsjes. We kwamen er ook weer de mensen tegen waar we van de week op de koffie waren.
Morgenochtend komt Haidar met dolmer (volgens mij zoiets als de Griekse dolmedakia ofwel met rijst gevulde wijnbladeren) die hij vandaag uit Örebro heeft meegenomen. Hij was even een dagje op en neer geweest en had ze daarvandaan meegenomen en wilde ze graag met ons opeten. Morgen zullen we het weten.

En dan is er in de komende weken nog een heleboel te doen, want we willen nu toch echt van de garage mijn praktijk en kursusruimte gaan maken. Dus die moet leeg en aangepast. Hij is al wel goed geïsoleerd, maar er moet een halletje in komen en aan de binnenkant van de garagedeur moet een geïsoleerde wand komen. En dan nog de afwerking met vloerplaten en vloerbedekking, behangen, verven enz.

Dus .......... als er voorlopig even niets hier verschijnt, dan weet je hoe het komt. Wel zal ik proberen nog wat foto's in te voegen. De tuin is nu zo mooi geworden, kijken of het lukt om dat over te brengen.

Nog vergeten!! We eten inmiddels aardbeien uit eigen tuin. De bessen (rood en zwart) en de kruisbessen staan te rijpen. Van onze enorme rabarberstruik hebben we al geoogst, weggegeven, de grote bloementrossen eruit gehaald en nu staat er nog behoorlijk wat en begint hij weer te bloeien. De mierikswortel kan weer uitgegraven worden. Er valt weer heel wat te smullen uit de tuin.
We hebben weer lopen sjouwen met onze takkenbossen en weer opgebouwd bij onze vuurplaats als een afscheiding. Op de plaats waar we het eerst als afscheiding hadden hebben we nu een frame waarin de vermaakte zijkanten van onze in Menaldum kapot gewaaide partytent gehangen kunnen worden. Zo is het een flexibele afscherming. Kunnen we als we willen lekker privé zitten.
Van de buurman kregen we met midsommarafton een mooie pruimenboom, die nu een mooie plek in de voortuin heeft.

Onze ''Midsommarafton'' was nog een verhaal apart. Voor ons begrip valt midsommar op 21 juni. Iedereen wenste ons een fijne midsommar, leuk, wat doen jullie dan, nou we gaan lekker eten met familie en vrienden. Dus wij dachten, wij zijn alleen, Haidar is alleen, wij nodigen hem uit voor zaterdag, want dat is de dag ervoor en dan vieren ze hier meestal iets en dan kunnen we eventueel naar één van de vele aktiviteiten en barbecuen daarna bij ons thuis. Wij gingen dus op vrijdag 19 juni nietsvermoedend inkopen doen in Hudiksvall en wat schetst onze verbazing. Alle straten waren uitgestorven. De winkels tot 15.00 uur open op 1 uitgezonderd. En wat bleek het was vrijdag en dus was het midsommarafton, want dat moet op de vrijdag voor midsommar. Wisten wij veel. Het eerste jaar dat we hier in deze tijd waren, waren we er net en ziek en vorig jaar waren we in deze tijd in Nederland. We dachten, oh jeh nu staat Haidar voor onze deur en belden hem meteen. Omdat hij zich alleen voelde was hij met een Somalische vriend naar een festiviteit gegaan en zag daar minstens 1000 Zweden bij elkaar voor de viering rond de midsommarstång. Uiteindelijk hebben we op zondag de 21e onze midsommar gevierd en met Haidar samen gebarbecued. Die had blijkbaar nog niet eerder zelf een vuurtje gemaakt, want hij pakte een hele stapel kranten en gooide die op de barbecue, waardoor het vuur verstikte en we de kranten er weer uit moesten vissen.
Maar op Midsommarafton waren we dus alleen. We hadden echter rustig naar onze direkte buren kunnen gaan, die hadden dat waarschijnlijk ook leuk gevonden. Ze hadden familie op bezoek en het was een dolle en gezellige boel (anders zijn ze altijd heel rustig). Er werd gevolleybald en David mocht ook komen meedoen. De drank vloeide ruimschoots (slechts 2 x per jaar - op Midsommarafton en Julafton) en er werd veel plezier gemaakt. David is er de hele avond gebleven en genoot volop, uiteraard zonder drank! Toen kwam hij dus ineens met de pruimenboom thuis, die de buurman, met een slok op, had uitgegraven, maar de pruimenboom doet het goed.

Vandaag alweer 3 juli!!! David heeft z'n derde vakantieweek er op zitten en nog zeven te gaan. Heerlijk!! Al die tijd zijn we druk bezig geweest. Naar aanleiding van het kontakt met de Vuxenskolan hierboven is er weer het één en ander in beweging gekomen. O.a. een consult voor cranio wat nog vervolgen gaat krijgen. Maar ook een versnelde vertaling in het Zweeds van diverse folders en voor de website. Dit lag al in de planning maar nu was er een direkte aanleiding er toch even tegenaan te gaan. We zijn er trots op, al zal er heus hier en daar nog wel een foutje in zitten, maar we wilden het toch wel graag zelf doen.
Ook ben ik weer druk bezig geweest met de website en het begint steeds beter te worden, waardoor ook de bezoekersaantallen stijgen.
Tussendoor genieten we enorm van het vrij zijn van David. Geen strak schema meer. We doen spelletjes, ik lees voor uit ''In de ban van de Ring'' en toen dat uit was uit ''Het Wilde Woud''. David en ik badmintonnen 's avonds (tussen 22.00 en 22.30 uur) vaak en ons record is eergisteren - ondanks de kleine steekmugjes - op 44 gekomen. 's Avonds blijft het nog steeds licht. Om 23.30 uur kun je rustig nog een wandelingetje maken.
Ook veel in de tuin gewerkt, borders weer verder uitbreiden, groentenkweeksels onderhouden en natuurlijk bewateren. Het grasmaaien nemen David en Frans gelukkig regelmatig ook voor hun rekening. Maar, het wordt steeds mooier en meer van ons. En wat is het dan genieten om tussen het harde werken door in ons eigen paradijsje even onder de appelboom op een doek liggend of zittend voor te lezen. De afgelopen anderhalve week hebben we al heerlijk weer gehad en dan was het een verademing om daar even lekker in de schaduw te liggen.
Verder heb ik deuren en kozijnen een soort kruising van vergeet-me-nietjes en lavendel blauw geschilderd. Dit maakt het huis een stuk fleuriger. Dit karweitje is al een eind op dreef maar nog niet helemaal klaar. Haidar heeft beloofd om de kozijnen op de 1e verdieping te schilderen.
Een buurvrouw, die veel biologische groente verbouwt en ook veel ervaring heeft, komt regelmatig om me raad te geven over de groente en nam gisteren heerlijke ijsbergsla mee om te eten, maar ook om nog bij mij in de bakken te zetten. Zij vind het leuk dat ze iemand in de buurt heeft die hier ook in geïnteresseerd is.

11 juli. Ons "thuis in Zweden gevoel" is toegenomen door ons bezoek afgelopen woensdag aan een nieuwe winkel in Hudiksvall van Clas Ohlson. We kregen er heel af en toe wel een reclameblaadje van, maar waren nog nooit binnen geweest. Het was een verademende belevenis; een combinatie van de Hema en de Gamma. Alles fris, ordelijk en goed geëtaleerd en een enorm breed assortiment op een toch relatief klein oppervlak. We kochten er eindelijk een nieuwe telefoon. De oude hadden we ergens in 1998 van onze buurman in Zaltbommel tweedehands gekregen. Daarbij hadden we een losse nummermelder en los antwoordapparaat. Het begon allemaal een beetje ouderdomsverschijnselen te vertonen. We wilden i.v.m straling geen DECT telefoon, maar een vaste en één waar alles bij elkaar zit. Ook vonden we er leuke cadeautjes voor Michiel die binnenkort voor een kleine twee weken komt en dan ook jarig is.

De afgelopen anderhalve dag kwam de regen met bakken de hemel uit. Gelukkig hadden we voordat het begon de inhoud van de garage al voor het grootste gedeelte overgebracht naar o.a. het eraan vastliggende schuurtje en onze opslagruimte in de zijkant van de eerste verdieping. Door het opruimen en verplaatsen van dingen uit de garage vinden we ook weer dingen terug, die we al een poosje kwijt waren. Goed gevoel, dat opruimen en weg doen. En lekker 's avonds een ommetje door de regen met regenpak aan, opsnuiven van de frisse natuurlucht, heerlijk. Doet me denken aan vakanties in Oostenrijk of Zwitserland.

Op donderdag zijn we achter een aantal dingen aan geweest om meer herkenbaarheid te krijgen in deze omgeving. O.a. een afspraak bij de voetbaltrainer van David, die heeft namelijk een bedrijf voor tekst en beeld. We willen graag weten wat het gaat kosten om reclame op onze auto te hebben en een bord voor bij het huis. Verder heb ik een afspraak gemaakt met de man van een huis-aan-huis reclameblad wat hier regelmatig verschijnt. Daar gaan we maandag naar toe. Ik ben het een beetje zat om onze 'kleine' aankondigingen (A4 en A5) steeds weer overplakt te zien door enorme lappen voor de zoveelste loppis (aan huis verkoop), muziek of eetmanifestatie. Ook ga we eens praten bij de boekingscentrale of we in het programma opgenomen kunnen worden met onze vakantie / retraite mogelijkheden.

Gisteren hadden we een afspraak bij de garage in Sundsvall, waar we de C-max gekocht hebben, omdat we het verbruik van de benzine nogal hoog vonden. Toen we heen reden regende het nog steeds bijna onafgebroken. Er werd een computerprogramma op de instellingen van de auto losgelaten en er bleek een oude programmering op te zitten. Dat is nu aangepast, dus hopelijk vermindert het verbruik.

We maakten er nog even een praatje met Jim, de Nederlandse monteur, die ons vlak na de koop hielp toen er het één en ander met het installeren van de juiste trekhaak en elektrische aansluitingen niet helemaal vloeiend liep. Hij en zijn vrouw Maria komen nog een keer op bezoek deze zomervakantie. Maria is een Fins/Zweedse, die omdat ze minstens 10 jaar in Nederland gewoond heeft, ook Nederlands spreekt. Ze werkt bij Ikea als chef op de beddenafdeling en ook regelmatig op het hoofdkantoor in Helsingborg voor het voorbereiden van de nieuwe gids. Omdat wij hoognodig een nieuw bed moesten hebben, gingen we vervolgens naar Ikea en troffen daar ook Maria. Bij de goederenuitgifte moesten wij ons bed ophalen en daar keek een man ons vriendelijk aan, en lachte omdat ik onderwijl aan mijn ijsje stond te likken. Hij zei iets waarvan ik dacht dat het Nederlands was, maar dat kon natuurlijk niet, dus kijk hem wat schaapachtig aan, zonder iets te zeggen, zeg dan weer iets in het Zweeds waarop hij zegt: 'Je mag het ook in Nederlands zeggen'. Weer zo'n Nederlander die met z'n gezin hier naar toe gekomen is. Hebben ook heel bewust de keuze voor deze omgeving gemaakt, vanwege de combinatie bergen en zee. Ze hebben ook een zoon, van dertien, en een dochter van zeven, meen ik, wonen hier pas drie maanden en hebben het enorm naar hun zin. Hij werkte al bij Ikea in Nederland en heeft anderhalf jaar gewacht tot hij in de vestiging in Sundsvall terecht kon. Hij heeft al behoorlijk wat Ikea's in Zweden gezien, maar die in Sundsvall vond hij tot nu toe de mooiste. Dat is ook onze ervaring.
Om het bed in de auto mee te kunnen nemen hebben we ter plekke de verpakking eraf gehaald en de losse onderdelen gingen zo gemakkelijk in de auto. We hadden er namelijk 's ochtends voor vertrek twee achterstoelen uitgehaald. We hebben er mooie gordijnen gekocht voor de praktijkruimte (garage). Nu nog de vloerbedekking, we hoopten die gisteren op het dak mee te kunnen nemen, maar vonden niets wat bij de kleur van de gordijnen paste. Daar gaan we volgende week voor kijken.
We hebben het nieuwe bed 's avonds nog in elkaar gezet en ik heb werkelijk heerlijk geslapen.

Frans heeft een speciale gave. Namelijk heel vaak als iets het niet doet en ik roep hem erbij, vooral bij de computer, maar ook bij andere dingen, zonder dat hij iets doet behalve ernaar kijken, dan werkt het weer! Hij heeft trouwens wel iets gedaan om mij heel wat prettiger op mijn laptop te kunnen laten werken. Eerder vertelde ik al, dat ik een oude en tweedehands laptop uit Nederland heb. Ik heb daar dus geen Zweedse tekens op waardoor ik steeds symbool invoegen moest doen en dat is behoorlijk vermoeiend als je dat voor bijna elk woord moet doen. Maar Frans heeft laatst voor mij de oplossing gevonden. Een verademing!

Haidar belde op of hij vanavond met z'n nieuwe vriendin langs kan komen. Blijkbaar wil hij haar even showen. De vorige vriendin hebben we niet meer gezien, toen was het al uit. We zijn benieuwd. Overigens waren het inderdaad een soort dolmedakia en nog wat andere zulksoortige zaken die hij vorige week mee had genomen. Frans en Haidar hebben ze samen zitten eten, ik had net m'n ontbijt op en kreeg het echt nog niet door m'n keel. Frans vond het wel heel lekker.

Gisteren hadden we een mooie zitmaaier gezien, waar David helemaal verliefd op was. Aangezien onze buurjongens ook een zitmaaier hebben zeiden we dat hij die maar eerst eens moest lenen om het uit te proberen. Dat heeft hij dus vandaag gedaan. Hij vond het geweldig en was binnen de korste keren klaar met het veld voor. De andere kant had Frans vanmorgen al met de gewone motormaaier gedaan. Maar voorlopig komt er geen zitmaaier, het is prima voor David om te lopen en wij vinden het ook helemaal niet erg om te maaien.
Frans en ik hebben de garage nu zover dat ik morgen kan gaan behangen en schilderen. Het zou morgen weer gaan regenen dus dat komt goed uit.
Om 22.30 uur samen met David (op de skelter) nog even een ommetje gelopen. Toen we om 23.15 uur terug waren was het nog licht.

20 juli. Vandaag zou Michiel om 15.00 uur met de trein in Hudiksvall aankomen. Hij belde echter vanaf Arlanda dat hij geen treinkaartje meer kon krijgen, omdat de trein vol was en dat hij dus een trein later neemt. Wij hadden deze keer geen plaats gereserveerd. De vorige keer hadden we dat wel gedaan en toen veranderde de vlucht van Michiel en dan zit je met je kaartje, tenzij je een open treinticket koopt, maar dat is meteen weer veel duurder.
De regen komt echt met bakken de lucht uit. Gelukkig hebben we gisteren weer de hele tuin gemaaid en gegraskant en nog ander onderhoud gedaan. Frans is bijvoorbeeld bezig geweest de komposthoop te verplaatsen en de bessenstruiken op te binden en van een net te voorzien.
Dat het nu zo regent schijnt voor deze tijd normaal te zijn, hoorden we gisteren van onze buren, waar we weer eens - hoog nodig - op de fika waren. Gisteren is namelijk de jaarlijkse ''fruntimmersveckan'' begonnen, een periode van 6 dagen, 19- 25 juli. In Zweden heb je de zgn. naamsdagen, elke dag is gekoppeld aan een persoonsnaam. Deze periode van 6 dagen heeft alleen maar vrouwen(fru)namen, waarvan mijn naam er één is, namelijk de 5e dag. Toch geeft het Noorse weerbericht www.yr.no voor woensdag goed weer op. We zullen zien. We willen voor de praktijk ook nog een partij vloerplaten in Hudiksvall halen, maar zullen maar even wachten tot het droger weer is.
De praktijk schiet mooi op en begint er aardig uit te zien, zoals ik me had voorgesteld. Het kan me natuurlijk niet snel genoeg gaan. Geduld is een schone zaak, haha! Ik moet nog een goedkope timmerman zien te vinden om een veranda te maken aan de garage, als entree met daarin ook een geisoleerde ruimte voor een ecotoilet, zodat cliënten en cursisten niet ons huis in hoeven. Tevens komen daar bankjes langs de kant, zodat men daar in de pauze kan zitten. Zodra deze veranda klaar is kunnen we een open huis gaan houden. Als een van de laatste daden in dit dagboek zal ik een foto van het interieur van de kursus- en praktijkruimte en van de ervoor gemaakte veranda plaatsen, zodra dat klaar is.
Ja, je leest het goed, ''als een van de laatste daden in dit dagboek''. Ik heb namelijk besloten om na 2 jaar intensief hiermee bezig te zijn geweest, te stoppen met dit dagboek, hetgeen ik vooral had opgezet om familie, vrienden, bekenden en voormalige klanten op de hoogte te houden. Ik was anders namelijk genoodzaakt om steeds weer hetzelfde verhaal in mijn mailtjes te zetten. Daarnaast was het natuurlijk ook leuk om via beeldmateriaal wat van ons leven hier te laten zien. Ik merk dat vooral mensen ons dagboek lezen die geïnteresseerd zijn in een vakantie of een eventuele emigratie.
Na een periode van twee jaar keren heel veel dingen terug. Aan de trouwe lezers zeg ik namens ons drieën hartelijk dank voor de interesse. Het gastenboek blijft bestaan, dus laat nog eens van je horen!

Dit besluit kwam gisteren tot stand, omdat een andere invulling bij mij kwam bovendrijven en het gaat te veel tijd vergen om beiden voort te zetten. En ik heb ook tijd nodig om de nieuwsbrief van Re-member-your-Self meer regelmatig te kunnen uitbrengen. Nu is het vaak woekeren met de beschikbare tijd en dan blijft het één of het ander liggen. Ik heb overigens genoten van het schrijven. Hier ga ik dan ook mee door, zij het op een andere manier.

Hier een paar foto's van onze auto met reclametekst.

Foto's van de nieuwe praktijk- en kursusruimte volgen nog. Het is bijna klaar en we zijn er erg content mee. We hebben alles zelf gedaan, vloeren leggen, behangen schilderen, een toiletruimte bouwen. Gezien de kosten hebben we de veranda laten schieten en dus zelf de toiletruimte geïsoleerd en wel binnen gebouwd. Voor buiten als entree en pauzeruimte hebben we nu een zware uitvoering tent in het wit, die ook als garage gebruikt kan worden (dus moet wel stevig genoeg zijn).

Inmiddels is het april 2010 en heb ik de stukjes 'Ons leven in Zweden' uit de gratis Nieuwsbrief van Re-member-your-Self overgezet naar het dagboek. Op deze manier hoef ik niet dubbel te schrijven en blijft het dagboek toch doorlopen, hoewel in afgeslankte vorm.