/Jan-Apr 2010 - Dagboek van ons leven in Zweden: impressies, ervaringen en wisselende gevoelens

Voorgeschiedenis

Over ons
Gastenboek
Leuke links
Re-member-your-Self
afstandshealing/reading
The Difference
retraites
essentiecoaching

Januari - April 2010

JANUARI 2010. Na twee zeer sneeuwrijke en ook zeer koude weken (- 25) op het eind van december, hebben we geen sneeuw meer gehad, maar gisteren is het weer begonnen. Er was zelfs een waarschuwing uitgevaardigd om vooral niet de weg op te gaan als je dat enigszins kon vermijden en dat zegt hier heel wat. Voor conditietraining hoeven wij de deur niet uit, want het is sneeuwruimen, sneeuwruimen en nog eens sneeuwruimen. We zweten wat af! Alleen heb je een probleem als David belt dat hij een uur eerder vrij is, we de auto nog niet helemaal uitgegraven hebben, de buurman wel komt met z'n motorsneeuwslunga, maar nog niet bij hemzelf en de andere buren klaar is. Dus dan maar weer verder met de hand uitgraven en hopen dat we er dadelijk met de auto door komen. De buurvrouw is hier vlakbij op weg naar haar werk omgekeerd, omdat ze bang was dat ze vast zou komen te zitten, en ook dat zegt heel wat. Maar ja, David moet ook nog naar gitaarles en eventueel vanavond naar voetbaltraining hier 17 km vandaan. Dus helemaal de deur niet uit gaat niet lukken. Wij zijn er in ieder geval wel doorge- komen naar school en gitaarles. Voor de zekerheid is Frans meegegaan en hebben we twee scheppen achterin de auto gelegd. De bus waar David normaal mee naar huis komt is onderweg vastgelopen, dus maar goed dat we hem ophaalden. De voetbal- training gaat gelukkig deze keer niet door. Ik ben onderhand ook wel moe van steeds weer overkleren, wanten, etc. aan en weer uit, sneeuw eraf vegen, ophangen om te drogen, voor de zoveelste keer de auto sneeuwvrij maken en scheppen, heel veel scheppen. Wat we vanmorgen hebben vrijgemaakt is vanmiddag weer vol gesneeuwd en het zal morgen ook nog sneeuwen. Dus toch nog wel ietsje meer sneeuw dan in Nederland, denk ik zo. Vrienden, die rond Oud- en Nieuw over waren vonden, ondanks de sneeuw in Nederland, de hoeveelheden hier toch wel spannend en hebben hard meegeschept. Gisteren hebben we het dak van de veranda sneeuwvrij gemaakt, er lag vanaf de vorige sneeuwval minstens 50 cm ingedikte sneeuw op en dat weegt! Inmiddels is het al weer een niet ingedikte laag van zo'n 40 cm.

Intussen hebben David en ik al elk weekend geskied. David neemt nu ook de lift naar de top en vandaar naar beneden skiën gaat al heel goed. Overwegend vind hij het heel leuk en fijn en kan zich niet indenken dat hij het eerst niet wilde, dus ik heb mijn werk als skilerares goed gedaan.

Ik en Frans lopen er nog steeds tegenaan, dat de mensen hier over het algemeen te snel en te dialect Zweeds tegen ons praten. Het voelt regelmatig frustrerend dat er geen rekening mee wordt gehouden dat we nou eenmaal geen Zweden zijn, feitelijk nog niet zo lang hier wonen en ook niet ''piep'' meer zijn. Maar zelf spreken en lezen gaat over het algemeen prima en zelfs de Zweedse televisie volgen gaat al behoorlijk. Of we ons al helemaal thuis voelen? We hebben het zo samen best naar onze zin, halen het positieve eruit, maar helemaal thuis voelt het "nog" niet.

We breken de witte tent, die we als voorentree voor de praktijk hebben staan af, anders blijven we bezig met sneeuw ruimen. Op hoe minder plekken dat nodig is, hoe beter. We verzweedsen gaandeweg. Zelfs het plankier naar de voordeur maken we alleen nog bij de voordeur schoon, omdat die anders niet meer open kan.

APRIL. Hier is het nog steeds wit en dat zal nog wel even zo blijven. Wij hebben zulke enorme hoeveelheden sneeuw gehad, dat we in februari en begin maart, zelfs het dak van ons huis en van de praktijk hebben moeten leegruimen, hetgeen heel wat spierpijn, zweet en verleggen van grenzen opgeleverd heeft. In deze periode was het zo koud en zoveel sneeuwval, dat een aantal treinen het begaven en er tot en met 23 maart geen direct treinverkeer met Stockholm mogelijk was.

Inmiddels is de sneeuwscooter van David verkocht. Na de zoveelste mogelijke reparatie was het een simpel rekensommetje. Gelukkig wilde de reparateur hem overnemen. In plaats daarvan skiën David en ik zoveel als mogelijk en is David al een echte "crack" op alle pistes en onder alle omstandigheden. Begonnen in januari, wie had dat kunnen denken. Ik zeker niet! Gisteren, de 3e skidag in deze Paasvakantie, stralend weer, stoeltjes, thermoskan koffie en chocolade melk mee, 9.15 op de piste en om 15.15 weer naar huis. Na een aantal afdalingen komen we weer bij Frans, die ook lekker zit te genieten van de zon en de buitenlucht, het lijkt wel het strand van de Middellandse Zee!

Vandaag rust, tijd om de nieuwsbrief te schrijven en een roodbruine toet van David tegenover me. A.s. zondag sluit het skigebied hier, dus we hebben nog een aantal dagen om te skiën. Door het vele skiën zijn we weinig aan langlaufen toegekomen, maar misschien kan dat dan nog even, zolang de sneeuw er nog ligt. De sneeuw is voor langlaufen en scooteren deze winter, hoe gek het ook klinkt, te dik geweest. Ook schaatsen op mijn noren was er niet bij, omdat er al sneeuw lag voordat het ijs dik genoeg was. Ik kijk even naar buiten en ja hoor, het sneeuwt weer bij 3° C en twee uur later nog bij 1°, dus blijft inmiddels ook weer liggen op de weg en de daken.